Охир эй ҷони ҷаҳон бо ман ҷафо то кӣ кунӣ

آخر ای جان جهان با من جفا تا کی کنی

Дасти аҳд аз домани суҳбати раҳо то кӣ кунӣ

دست عهد از دامن صحبت رها تا کی کنی

Чун ба ҷузи ҷавру ҷФокории надории рӯзу шаб

چون به جز جور و جفاکاری نداری روز و شب

Пас марои биғораҳи меҳру вафо то кӣ кунӣ

پس مرا بیغارهٔ مهر و وفا تا کی کنی

Бохатм дар нарад ишқати ин ҷаҳон ва он ҷаҳон

باختم در نرد عشقت این جهان و آن جهان

Чун ҳамаи дрбохтм бо ман дағо то кӣ кунӣ

چون همه درباختم با من دغا تا کی کنی

Чун кулоҳи хоҷагӣ якбора биниҳодам зи сар

چون کلاه خواجگی یکباره بنهادم ز سر

Ҷони ман пероҳани сабрами қабо то кӣ кунӣ

جان من پیراهن صبرم قبا تا کی کنی

Аз вафои анварӣ чун рӯй гардонида Эй

از وفای انوری چون روی گردانیده‌ای

Шарми дор аз рӯй ӯ охири ҷафо то кӣ кунӣ

شرم دار از روی او آخر جفا تا کی کنی