Хаи марҳабоу аҳлои охири ту худ куҷое
خه مرحبا و اهلا آخر تو خود کجایی
Аҳвол мо напурсӣ наздики мо ниёе
احوال ما نپرسی نزدیک ما نیایی
Мо худ намешавемат дар рӯй агарна охир
ما خود نمیشویمت در روی اگرنه آخر
Саҳласт инки гуҳи гуҳи рӯеи бмои намое
سهلست اینکه گهگه رویی بما نمایی
Бе хурдаи рости хоҳӣ гарчи хушат наёяд
بیخرده راست خواهی گرچه خوشت نیاید
Бдхўии хубрӯеи бегонаи ошноӣ
بدخوی خوبرویی بیگانه آشنایی
Гуфтам ғамат бикуштам гуфто чаҳ Зуҳра дорад
گفتم غمت بکشتم گفتا چه زهره دارد
Ғами он қадар надонад кохри ту он мое
غم آن قدر نداند کاخر تو آن مایی
Алҳақ ҷавоби шоФӣ инак чунинат хоҳам
الحق جواب شافی اینک چنینت خواهم
Додӣ ба як ҳадисам аз дасти ғами раҳоӣ
دادی به یک حدیثم از دست غم رهایی
Гӯйӣ бидон меИрам каз бад бтар кунам ман
گویی بدان میارم کز بد بتر کنم من
Ман зини сухан на лангами ту бо ки дар куҷое
من زین سخن نه لنگم تو با که در کجایی
На барг ин надорам ҳони хайр май чгўиӣ
نه برگ این ندارم هان خیر می چگویی
Неи дасти он надории ҳин зуд май чаҳ пое
نی دست آن نداری هین زود می چه پایی
Гар анварӣ набошад кам гири тираи рӯзӣ
گر انوری نباشد کم گیر تیرهروزی
Ту кор хеш мекун эй ҷону равшаноӣ
تو کار خویش میکن ای جان و روشنایی