Ишқи ту қазоӣ осмонаст

عشق تو قضای آسمانست

Васли ту бақоӣ ҷовдонаст

وصل تو بقای جاودانست

Осеби ғами ту дар замона

آسیب غم تو در زمانه

Давр аз ту балоӣ ногаҳонаст

دور از تو بلای ناگهانست

Дастам нарасад ҳаме ба шодӣ

دستم نرسد همی به شادی

То пои ғами ту дар миёнаст

تا پای غم تو در میانست

Дар зоўиҳои чини зулфат

در زاویهای چین زلفت

Сад хурдаи ишқ дар миёнаст

صد خردهٔ عشق در میانست

Ин қоидагар чунин бимонад

این قاعده گر چنین بماند

Бунёд харобӣ ҷаҳонаст

بنیاد خرابی جهانست

Бо ҳасани ту дар нўолаҳи чарх

با حسن تو در نوالهٔ چرخ

Рухсора моҳ устихонаст

رخسارهٔ ماه استخوانست

Вази офиятии чунин мрўҳ

وز عافیتی چنین مروح

Дар ишқи ту умр бас гаронаст

در عشق تو عمر بس گرانست

Бо онкии нишон наметавон дод

با آنکه نشان نمی‌توان داد

Каз васли ту дар ҷаҳон нишонаст

کز وصل تو در جهان نشانست

Дил дар ғами интизор хӯн шуд

دل در غم انتظار خون شد

Бечора ҳануз дар гумонаст

بیچاره هنوز در گمانست

Гуфтам ки ба тӯҳфаи пеши ваъда аш

گفتم که به تحفه پیش وعده‌اش

Ҷон май нуҳум ар сухан дар онаст

جان می‌نهم ار سخن در آنست

Дил гуфт ки бар дар қабулаш

دل گفت که بر در قبولش

Ҳарчӣ он наравад ба даст ҷонаст

هرچه آن نرود به دست جانست

Бозори сипеди кории ту

بازار سپید کاری تو

Акнӯн ба равое ончунонаст

اکنون به روایی آنچنانست

Конҷои сари сабз бе зари сурх

کانجا سر سبز بی‌زر سرخ

Чун сими сиёҳи норўонст

چون سیم سیاه ناروانست

Зар боядат анварӣ вагар нест

زر بایدت انوری وگر نیست

Ғами хур ки ҳамеша ройгонаст

غم خور که همیشه رایگانست

Бе мояи ҳаме талаб кунӣ суд

بی‌مایه همی طلب کنی سود

Зон гоҳе суд ва гуҳ зиёнаст

زان گاهی سود و گه زیانست

Хониш
ғзл шморҳ 34 — ъндлӣб