Аз давр бидидам он парӣ ро

از دور بدیدم آن پری را

Он рашк батон озрӣ ро

آن رشک بتان آزری را

Дар мағриби зулф арз дода

در مغرب زلف عرض داده

Сад қофилаи моҳу муштарӣ ро

صد قافله ماه و مشتری را

Бар гӯшаи ориз чу кофур

بر گوشهٔ عارض چو کافور

Барҳам зада зулфи анбарӣ ро

برهم زده زلف عنبری را

Ҷазаъаш ба киришмаи дрнўштаҳ

جزعش به کرشمه درنوشته

Сад таҳтаи тозаи кофарӣ ро

صد تختهٔ تازه کافری را

Лаълаш ба ситеза дар намӯда

لعلش به ستیزه در نموده

Сад муъҷизаи паямбарӣ ро

صد معجزهٔ پیمبری را

Тири мижа бар камони абрӯ

تیر مژه بر کمان ابرو

Бркрдаҳи итобу доварӣ ро

برکرده عتاب و داوری را

Бар домани ҳиҷру васли баста

بر دامن هجر و وصل بسته

Бадбахтӣу неки ахтарӣ ро

بدبختی و نیک‌اختری را

Тарсони тарсон ба танз гуфтам

ترسان ترسان به طنز گفتم

Он мояи ҳасану дилбарӣ ро

آن مایهٔ حسن و دلبری را

Каз баҳри худоиро кроиӣ ?

کز بهر خدای را کرایی؟

Гуфто ба худо ки анварӣ ро

گفتا به خدا که انوری را

Хониш
ғзл шморҳ 7 — ъндлӣб