Бутӣ дорам ки як соъати маро бе ғами бнгзорд

بتی دارم که یک ساعت مرا بی‌غم بنگذارد

Ғамӣ каз вай дилам бинад футуҳи умри пиндорад

غمی کز وی دلم بیند فتوح عمر پندارد

Насиҳати гӯ маро гуяд ки бркни дили зи ишқ ӯ

نصیحت‌گو مرا گوید که برکن دل ز عشق او

намедонад ки ишқ ӯ раҳгӣ бо ҷон ман дорад

نمی‌داند که عشق او رگی با جان من دارد

Дилам чун обила дорад дигар ишқи фидо бар каф

دلم چون آبله دارد دگر عشق فدا بر کف

Магар аз ҷон ба сайр омад дилами каши боз май хорад

مگر از جان به سیر آمد دلم کش باز می‌خارد

Маро гуяд бёзорм агар ҷон дар ғамам надиҳӣ

مرا گوید بیازارم اگر جان در غمم ندهی

Чгўиӣ ҷон бидон арзад ки ӯ аз ман бёзорд

چگویی جان بدان ارزد که او از من بیازارد

Нтобам рӯй аз ӯ ҳаргиз агарчӣ дар ғами рӯйиш

نتابم روی از او هرگز اگرچه در غم رویش

Марои чархи куҳани ҳрдми балоеи нав ба рӯй орад

مرا چرخ کهن هردم بلایی نو به روی آرد

Хониш
ғзл шморҳ 77 — ъндлӣб