эй мондаи ман аз ҷамоли ту фард

ای مانده من از جمالِ تو فرد

Ҳиҷрони ту ҷуфт меҳнатам кард

هجرانِ تو جفتِ محنتم کرد

Чашмии сети мароу садҳазори ашк

چشمی‌ست مرا و صدهزار اشک

Ҷонии сети маро ва як ҷаҳони дард

جانی‌ست مرا و یک جهان درد

Гардун кбўдпўш карда сет

گردونِ کبودپوش کرده‌ست

Дар ҳиҷри ту офтоби ман зард

در هجرِ تو آفتابِ من زرد

Дар кори ту ман ҳануз гармам

در کارِ تو من هنوز گرمم

Ҳон то накунӣ дил аз вафои сард

هان تا نکنی دل از وفا سرد

Ҷуфти ғамам ва хушаст оре

جفتِ غمم و خوش است آری

Андӣ ки манам зи дарди ту фард

اندی که منم ز دردِ تو فرد

Бо миннат чун туе тавон сохт

با منتِ چون تویی توان ساخت

Заҳри ғам чун туе тавон хӯрд

زهرِ غمِ چون تویی توان خوَرد