На ваъдаи васлати интизори арзад

نه وعدهٔ وصلت انتظار ارزد

На хамри ҳавои ту хумори арзад

نه خمر هوای تو خمار ارزد

Ҳам табъи замонае ки нашукуфта аст

هم طبع زمانه‌ای که نشکفته است

Касро зи ту ҳеҷ гул ки хори арзад

کس را ز تو هیچ گل که خار ارزد

Бар бод ту дод рӯзгорами дил

بر باد تو داد روزگارم دل

Ваон чист туро ки рӯзгори арзад

وان چیست ترا که روزگار ارزد

Мансӯба манеҳ ки бо дағои ту

منصوبه منه که با دغای تو

Ҳқо ки агар на шаш чаҳор арзад

حقا که اگر نه شش چهار ارزد

Гӯйӣ ба ҳазор ҷони даҳуми бӯсӣ

گویی به هزار جان دهم بوسی

Зеро ки яке ба сад ҳазор арзад

زیرا که یکی به صد هزار ارزد

Вонҷо ки канории андар афзое

وانجا که کناری اندر افزایی

Сад малики замонаи як канори арзад

صد ملک زمانه یک کنار ارزد

Баргир шумори ҳасани хеши охир

برگیر شمار حسن خویش آخر

То бӯсу канор бар шумори арзад

تا بوس و کنار بر شمار ارزد

Гӯйӣ ки ба сад чу анварии арзам

گویی که به صد چو انوری ارزم

Ореи шабаҳ дар шоҳвори арзад

آری شبه در شاهوار ارزد