Ҳарчӣ бо ман кунӣ раво бошад

هرچه با من کنی روا باشد

Барги озори ту кро бошад

برگ آزار تو کرا باشد

Чун ту дар айш ва хуррамӣ бошӣ

چون تو در عیش و خرمی باشی

Гар набошад раҳе раво бошад

گر نباشد رهی روا باشد

Чанд гӯйӣ ки аз бало бигурез

چند گویی که از بلا بگریز

Ки раҳи ишқи пар бало бошад

که ره عشق پر بلا باشد

Аз балои ту чун тавон бигурехт

از بلای تو چون توان بگریخت

Чун дилам бар ту мубтало бошад

چون دلم بر تو مبتلا باشد

Бо балоу ғами ту арз кунам

با بلا و غم تو عرض کنم

Гар ҷаҳони сар ба сар маро бошад

گر جهان سر به سر مرا باشد