Хдоигонро аз чашми захми малик чаҳ бок

خدایگانرا از چشم زخم ملک چه باک

Чу бахти оташи фатҳу сапанд май орад

چو بخت آتش فتح و سپند می‌آرد

Ҳануз моҳи зи таъйиди ту ҳамеи тобад

هنوز ماه ز تایید تو همی تابد

Ҳануз абри зи анъоми ту ҳамеи борад

هنوز ابر ز انعام تو همی بارد

зи хшксоли ҳаводис чигуна хушк шавад

ز خشکسال حوادث چگونه خشک شود

Ниҳоли малик ки иқболи ҷовдони корд

نهال ملک که اقبال جاودان کارد

Лагоми ҳукм ту хоҳад сари замонау бас

لگام حکم تو خواهد سر زمانه و بس

Ки комаш аз қабл тоъати ту май хорад

که کامش از قبل طاعت تو می‌خارد

Агарчӣ ҳиммати эъломи ту дарин дараҷа аст

اگرچه همت اعلام تو درین درجه است

Ки ҷӯад ӯ ба саволии ҷаҳон кам ингорад

که جود او به سؤالی جهان کم انگارد

зи банди ҳукми ту берун шудан ба ҳеҷ тариқ

ز بند حکم تو بیرون شدن به هیچ طریق

Замона май натавонади ҷаҳон наме ёрад

زمانه می‌نتواند جهان نمی‌یارد

На дайр зуд бибинӣ ки бори дигари малик

نه دیر زود ببینی که بار دیگر ملک

Зимоми ҳукм ба дастат чигуна бисипорад

زمام حکم به دستت چگونه بسپارد

з рӯзгор макун узри крдҳоши қабул

ز روزگار مکن عذر کردهاش قبول

Ки воми узри ту ҷузи кирдигори нгзорд

که وام عذر تو جز کردگار نگزارد

Турои худоӣ чу бар олам аз қазо нагумошт

ترا خدای چو بر عالم از قضا نگماشت

Биҷои ту дгарии восиқам ки нагуморд

بجای تو دگری واثقم که نگمارد

Мабод рӯзии ҷузи малики ту ҷаҳон ки ҷаҳон

مباد روزی جز ملک تو جهان که جهان

Ба рӯзи равшан аз он пас ситораи бишуморад

به روز روشن از آن پس ستاره بشمارد

Дар ин ки ҳастӣ мардонаи вори пои Афшор

در این که هستی مردانه‌وار پای‌افشار

Ки бар сари ту фалаки мӯӣ ҳам ниёзорад

که بر سر تو فلک موی هم نیازارد

Дар фараҷ ба ҳамаи ҳол зуд бигушоед

در فرج به همه حال زود بگشاید

Чу марди ҳодиса бар сабри пои бифишорад

چو مرد حادثه بر صبر پای بفشارد

Туро ҳануз мақомоти малики боз пас аст

ترا هنوز مقامات ملک باز پس است

Хатост онкии ҳамеи ҳосиди ту пиндорад

خطاست آنکه همی حاسد تو پندارد

Ту офтоби мулӯкӣу сояи яздон

تو آفتاب ملوکی و سایهٔ یزدان

Туе ки мисли ту хуршед соя бинагорад

تویی که مثل تو خورشید سایه بنگارد

Чу офтоби фалакро ғуруб нест ҳануз

چو آفتاب فلک را غروب نیست هنوز

Худои сояи худро чунин бнгзорд

خدای سایهٔ خود را چنین بنگذارد

зи хоби бандаи хусрави маъбарони фолӣ

ز خواب بندهٔ خسرو معبران فالی

Гирифтаанд ки ғамҳои малики бгсорд

گرفته‌اند که غمهای ملک بگسارد

Ба хоб дид ки дар пеши тахт шеърӣ хонд

به خواب دید که در پیش تخت شعری خواند

Вазони қасидаи ҳамин қитъаи ёд май орад

وزان قصیده همین قطعه یاد می‌آرد