эй зтў биниҳода кулоҳи манӣ

ای زتو بنهاده کلاه منی

Ҳар ки наёяд каллааш аз ду барад

هر که نیاید کلهش از دو برد

Номи ту авроқи саодати набшат

نام تو اوراق سعادت نبشت

Ҷоҳи ту алвоҳ наҳваст стрд

جاه تو الواح نحوست سترد

АзхлФоти зоти дуюм чун бирафт

ازخلفات ذات دویم چون برفت

Номи мубораки падаратро супурд

نام مبارک پدرت را سپرد

Ҷузи ту кро дар сафи арзи ҷаҳон

جز تو کرا در صف عرض جهان

Оризи тақдири ҷаҳонии шимурд

عارض تقدیر جهانی شمرد

Боди сабои карамат чун биҷуст

باد صبای کرمت چون بجست

Оташи оз банӣ одам бамурд

آتش آز بنی‌آدم بمرد

Қадари фалаки боту чаҳгар сахти бохт

قدر فلک باتو چه گر سخت باخت

Нарад тақаддуми нтўотнсти барад

نرد تقدم نتواتنست برد

Рӯ ки дарини аҳди з май талх тар

رو که دراین عهد ز می تلخ‌تر

Софи туе боқии хами ҷумлаи дард

صاف تویی باقی خم جمله درد

Дар шиками хок касе нест кӯ

در شکم خاک کسی نیست کو

Пушти замин чун ту ба воҷиби супурд

پشت زمین چون تو به واجب سپرد

Бори бузургяти замин кӣ кашад

بار بزرگیت زمین کی کشد

Кейку иморӣ на мҳолисти хирад

کیک و عماری نه محالیست خرد

эй ки зи ту оз шавад поймол

ای که ز تو آز شود پایمال

Вай ки зи ту ҳирси баради дастбурд

وی که ز تو حرص برد دستبرد

Ман ки раҳ аз ҳодиса гум карда ам

من که ره از حادثه گم کرده‌ام

Пай сипарӣ мешавам акнӯн чу кард

پی سپری می‌شوم اکنون چو کرد

Азм бар онаст ки аҳдӣ равад

عزم بر آنست که عهدی رود

Пой бар он аҳд бихоҳам фишурд

پای بر آن عهد بخواهم فشرد

Хирқа бапушам ба ҳамин қофят

خرقه بپوشم به همین قافیت

Қофяти аввал яъне ки барад

قافیت اول یعنی که برد