Шамс бенуру хоҷа бе асл

شمس بی نور و خواجهٔ بی‌اصل

Чанд аз ин дафъи гарму ваъдаи сард

چند از این دفع گرم و وعدهٔ سرد

Аз сари ҷӯии ишва об бабанд

از سر جوی عشوهٔ آب ببند

Беш аз ин гирди пои ҳавзи магарад

بیش از این گرد پای حوض مگرد

То маро дар миёни тобистон

تا مرا در میان تابستان

Мари туро пӯстин набояд кард

مر ترا پوستین نباید کرد