Анварӣ чун худоӣ роҳ намӯд

انوری چون خدای راه نمود

Мустафоро ба нури лўшино

مصطفی را به نور لوشینا

Баради қадараш ба давлати фарқон

برد قدرش به دولت فرقان

Пой бар фарқи гунбади мино

پای بر فرق گنبد مینا

Нури аршаш ба арш соя фиканд

نور عرشش به عرش سایه فکند

Чун таҷаллӣ ба синаи сино

چون تجلی به سینهٔ سینا

Маскани рӯҳ қудс шуд дил ӯ

مسکن روح قدس شد دل او

Неи дили танги буъалии сино

نی دل تنگ بوعلی سینا

Сухан аз шаръи дайни Аҳмади гӯ

سخن از شرع دین احمد گو

Бе дило аблҳо ва бе дунё

بی‌دلا ابلها و بی‌دنیا

Чашм дар шаръ Мустафо бигушо

چشم در شرع مصطفی بگشا

Гар нае ту ба ақли нобӣно

گر نه‌ای تو به عقل نابینا