эй карӣмӣ ки аз навол кафат

ای کریمی که از نوال کفت

Кону дарё ҳамеша нола кунанд

کان و دریا همیشه ناله کنند

Рӯзии халқ чун муқаддар шуд

روزی خلق چون مقدر شد

Ба кафи дасти ту ҳавола кунанд

به کف دست تو حواله کنند

Айши хуш бар дилам ҳаром шудаст

عیش خوش بر دلم حرام شدست

Боманиши боз меҳалола кунанд

بامنش باز می حلاله کنند

Зари ноБами даҳ азпии кобӣнаш

زر نابم ده ازپی کابینش

Зончаҳ аз шиша дар пиёла кунанд

زانچه از شیشه در پیاله کنند

Шодзӣ то ки доягони фалак

شادزی تا که دایگان فلک

Дар канорати ҳазор сола кунанд

در کنارت هزار ساله کنند