Зиҳии соҳиби маликпарвар ки гетӣ

زهی صاحب ملک پرور که گیتی

Сахои турои чархи як рӯза ояд

سخای ترا چرخ یک روزه آید

Злъли нигини ту дрҳкми мутлақ

زلعل نگین تو درحکم مطلق

Ҳамеи ларза дар чарх пирӯза ояд

همی لرزه در چرخ پیروزه آید

Чу ваҳми ту дар сайри бурҳони намояд

چو وهم تو در سیر برهان نماید

Азуи бодро санг дар музей ояд

ازو باد را سنگ در موزه آید

Агар ози ман неъмати ту бидонад

اگر آز من نعمت تو بداند

Дар айёми ту навбат рӯза ояд

در ایام تو نوبت روزه آید

Здҳри сияҳи коса алҳақ чунонам

زدهر سیه کاسه الحق چنانم

Ки аз пушти ман даста кӯза ояд

که از پشت من دستهٔ کوزه آید

Ҳавои моҳи дигари чунон гарм гардад

هوا ماه دیگر چنان گرم گردد

Ки дӯзах ба дунё ба дарюза ояд

که دوزخ به دنیا به دریوزه آید

Агар он нахоҳам ки аз пела бошад

اگر آن نخواهم که از پیله باشد

Бибояд марои ончӣ аз қўзаҳ ояд

بباید مرا آنچه از قوزه آید