Дар марсияи мўӣидолдин

در مرثیهٔ موئیدالدین

Ҳаркаси асарии ҳамеи намояд

هرکس اثری همی نماید

Гуфтам ки ташаббуҳӣ кунам низ

گفتم که تشبهی کنم نیز

Бошад ки тасаллӣӣ фазояд

باشد که تسلیی فزاید

Лекини пас аз он ҷаҳони маънӣ

لیکن پس از آن جهان معنی

Худ табъи сухан ҳаме назояд

خود طبع سخن همی نزاید

Бо ин ҳамаи шарҳ ҳол шартаст

با این همه شرح حال شرطست

Шартӣ на ки табъ ҳарза лоед

شرطی نه که طبع هرزه لاید

Дар ҷўФи сипеҳри тнгдл буд

در جوف سپهر تنگدل بود

Анқо ба қафас дарун наёяд

عنقا به قفس درون نیاید

намегуфт куҷост боди фазлӣ

می‌گفت کجاست باد فضلی

Кам зини сари хок дар рибоед

کم زین سر خاک در رباید

Яздон ки гиреҳи гушои фазлаш

یزدان که گره‌گشای فضلش

Банди қадару қазои кушояд

بند قدر و قضا گشاید

Бишунид ба истимоъи лоиқ

بشنید به استماع لایق

Чунон ки ҷуз ончунон нишоед

چونان که جز آنچنان نشاید

Лутфаш ба рисолат аҷал гуфт

لطفش به رسالت اجل گفت

Кин зубдаи сунъ май чаҳ бояд

کاین زبدهٔ صنع می چه باید

Бар шохи мизоҷи булбули ҷонат

بر شاخ مزاج بلبل جانت

То чанд навой ғам сарояд

تا چند نوای غم سراید

Гар мухтасараст олами кун

گر مختصرست عالم کون

Рои ту бадв наме гароед

رای تو بدو نمی‌گراید

Бхром ки сакана дигар ҳаст

بخرام که سکنهٔ دگر هست

То он дигарат чигуна ояд

تا آن دگرت چگونه آید