Бо яке мазоҳ ва ду хунёгар ва се то ҳариф

با یکی مزاح و دو خنیاگر و سه تا حریف

Дӯши наздик ман омад он писари вақти саҳар

دوش نزدیک من آمد آن پسر وقت سحر

Пешаш оварадам шароби лаъл чун чашми хурӯс

پیشش آوردم شراب لعل چون چشم خروس

Наздаш оварадам камари банди мурассаъ аз гуҳар

نزدش آوردم کمر بند مرصع از گهر

Он ҳарифону надимонаш ба ман карданд рӯй

آن حریفان و ندیمانش به من کردند روی

К-эии балоғатро балоғу ваии бсортро басар

کای بلاغت را بلاغ و وی بصارت را بصر

Чун даҳон набӯд мар ӯро дар куҷои резади шароб

چون دهان نبود مر او را در کجا ریزد شراب

Чун миён набӯд мар ӯро дар куҷои бандади камар

چون میان نبود مر او را در کجا بندد کمر