Ҳар ки тавонад ки фиришта шавад

هر که تواند که فرشته شود

Хира чаро бошад деву сутур

خیره چرا باشد دیو و ستور

То накунӣ эй писари нохалаф

تا نکنی ای پسر ناخلف

Малики падар дар сари ширину шӯр

ملک پدر در سر شیرین و شور

Чист ҷаҳони қаъри танури асир

چیست جهان قعر تنور اثیر

Худ чаҳ тафарруҷ буд андари танур

خود چه تفرج بود اندر تنور

Ҷон ки дилаш сайр нагардад зтн

جان که دلش سیر نگردد زتن

Мурғ ва қафас нест ки мурдаасту гӯр

مرغ و قفس نیست که مرده است و گور

Хашм чу дандон бузанд ҳамчуи мор

خشم چو دندان بزند همچو مار

Ҳирс чу донаи бикашади ҳамчуи мӯр

حرص چو دانه بکشد همچو مور

Тайра тавон дод маликро ба қадар

طیره توان داد ملک را به قدر

Сухра тавон кард фалакро ба зӯр

سخره توان کرد فلک را به زور

Чашмаи хуршеди шӯ аз эътидол

چشمهٔ خورشید شو از اعتدال

То барраӣ аз қсб ва аз смўр

تا برهی از قصب و از سمور

Хок ба шаҳвати мспр чун сипеҳр

خاک به شهوت مسپر چون سپهر

То на занат ғтФраҳ гирад на пӯр

تا نه زنت غتفره گیرد نه پور

Бӯ ки гиребонат бигирад хирад

بو که گریبانت بگیرد خرد

Худ ки гирифтаст гиребони ъўр

خود که گرفتست گریبان عور

Гир ки гетӣ ҳама чангаст ва ноӣ

گیر که گیتی همه چنگست و نای

Гир ки гардун ҳама моҳасту ҳўр

گیر که گردون همه ماهست و هور

Табъи турои зончаҳ ки гӯшӣаст кар

طبع ترا زانچه که گوشیست کر

Нафаси турои зончаҳ ки чашмӣаст кӯр

نفس ترا زانچه که چشمیست کور