эй ба иқлӣми кибриёии ту дар

ای به اقلیم کبریای تو در

Осмони шаҳнаи офтоби асас

آسمان شحنه آفتاب عسس

Чанд гӯйӣ чаҳ хӯрдае ба всоқ

چند گویی چه خورده‌ای به وثاق

Ту бадоне агар надонад кас

تو بدانی اگر نداند کس

Чаҳ хӯрам хӯни панҷ ва шаш рӯзон

چه خورم خون پنج و شش روزان

Нпзди матбахами ҷуз ки ҳавас

نپزد مطبخم جز که هوس

Ба худоӣ ки муҷмали рӯзӣ

به خدایی که مجمل روزی

Ба тафосил ӯ расонаду бас

به تفاصیل او رساند و بس

Ки замину ҳавои хонаи ман

که زمین و هوای خانهٔ من

На ҳаме мӯр бинад ва на магас

نه همی مور بیند و نه مگس

Ҳин ки асбоби зиндагӣами имрӯз

هین که اسباب زندگیم امروز

Ҳеҷ маълум нест ҷуз ки нафас

هیچ معلوم نیست جز که نفس