эй фалак бо камоли ту ноқис

ای فلک با کمال تو ناقص

Ваии ҷаҳон бе навол ту дарвеш

وی جهان بی‌نوال تو درویش

Гум кунад роҳи маслиҳати тақдир

گم کند راه مصلحت تقدیر

Гарна тадбири ту буд дар пеш

گرنه تدبیر تو بود در پیش

Ҳамчуи маънӣ ки дар баён бошад

همچو معنی که در بیان باشد

Дар ҷаҳонӣ ва аз ҷаҳонӣ беш

در جهانی و از جهانی بیش

Дӯши давр аз ту эй мудаббири ақл

دوش دور از تو ای مدبر عقل

На ба тадбири ақли дурандеш

نه به تدبیر عقل دوراندیش

Ҷамъ зиддийен карда дар занбӯр

جمع ضدین کرده در زنبور

Лутфат аз нӯши интиқом аз неш

لطفت از نوش انتقام از نیش

Пешат аз гӯнаи гӯна бе нафасӣ

پیشت از گونه گونه بی‌نفسی

Ки нигуни боди нафаси коФркиш

که نگون باد نفس کافرکیش

Кардаам онкии ёди он имрӯз

کرده‌ام آنکه یاد آن امروز

намекунад ҷонам аз хиҷолати риш

می‌کند جانم از خجالت ریش

Ҳеҷ доне ки рӯй узрӣ ҳаст

هیچ دانی که روی عذری هست

То бихоҳам знобкории хеш

تا بخواهم زنابکاری خویش