Ба худоӣ ки аз миёни ду ҳарф

به خدایی که از میان دو حرف

Ҳафт чарх ва чаҳор табъ ангехт

هفت چرخ و چهار طبع انگیخت

Буии кофуру авд ва машк оварад

بوی کافور و عود و مشک آورد

Ранги тоўсу Кебек ва зоғ омехт

رنگ طاوس و کبک و زاغ آمیخت

Ки марои дарди ҳиҷри ту бар сар

که مرا درد هجر تو بر سر

Хоки андӯҳу оташи ғами бехат

خاک اندوه و آتش غم بیخت

Аз барам дил ба хизмат ту расед

از برم دل به خدمت تو رسید

Вази танами ҷони зи фурқат ту гурехт

وز تنم جان ز فرقت تو گریخت

Ин чунин корҳо замона кунад

این چنین کارها زمانه کند

Бо замона наметавон овехт

با زمانه نمی‌توان آویخت