Рӯбаҳӣ май давид аз ғами ҷон

روبهی می‌دوید از غم جان

Рӯбаҳ дигараш бидид чунон

روبه دیگرش بدید چنان

Гуфт хайраст бозгуии хабар

گفت خیرست بازگوی خبر

Гуфт хар гир мекунад султон

گفت خر گیر می‌کند سلطان

Гуфт ту хари Не чаҳ май тарсӣ

گفت تو خر نیی چه می‌ترسی

Гуфт оре валек одамиён

گفت آری ولیک آدمیان

намендонанд ва фарқ ме накунанд

می‌ندانند و فرق می‌نکنند

Хару рӯбоҳашон буд яксон

خر و روباهشان بود یکسان

Зон ҳамеи тарсам эй бародари ман

زان همی ترسم ای برادر من

Ки чу хари брнҳндмони полон

که چو خر برنهندمان پالان

Хари зи рӯбоҳ май бншноснд

خر ز روباه می‌بنشناسند

Инат куни харон ва бе хабарон

اینت کون خران و بی‌خبران