эй ҳукми турои қазои яздон

ای حکم ترا قضای یزدان

Дода чу қадари гшодномаҳ

داده چو قدر گشادنامه

Ту умдаи мулкӣу мамолик

تو عمدهٔ ملکی و ممالک

Лавҳасту кифояти ту хома

لوحست و کفایت تو خامه

Дар хоки ниҳодаи обу оташ

در خاک نهاده آب و آتش

Пеши схти ту борномаҳ

پیش سخط تو بارنامه

Дар ҷанби кафати сиёҳ кома аст

در جنب کفت سیاه‌کامه است

Ҳошои фалаки кабӯди ҷома

حاشا فلک کبود جامه

Он шаб ки дар он ҷаноби маймун

آن شب که در آن جناب میمون

Бо айши чунон маъаи алғромаҳ

با عیش چنان مع‌الغرامه

Дар ҳаҷари гки насири хбоз

در حجر گک نصیر خباز

Будем чаҳ хосса ва чаҳ омма

بودیم چه خاصه و چه عامه

Аз чанги хаёли пари смотӣ

از چنگ خیال پر سماتی

Вази бодаи димоғи пари шмомаҳ

وز باده دماغ پر شمامه

Бар дасти чапами ягонае буд

بر دست چپم یگانه‌ای بود

Дар кисвати ҷбаҳу ъамома

در کسوت جبه و عمامه

ӯро баталаб бигӯ чаҳ кардӣ

او را بطلب بگو چه کردی

Моро бадви ваъдаи шодкома

ما را بدو وعده شادکامه

Дар оташи сабр чанд бошам

در آتش صبر چند باشم

Сокин чу самандар ва наомма

ساکن چو سمندر و نعامه

Ин қиссаи чунин бар оби мнўис

این قصه چنین بر آب منویس

Ҳам сирка бидиҳ ҳам обкомаҳ

هم سرکه بده هم آبکامه