Шуҷоъӣ эй хату шеъри ту дому донаи ақл

شجاعی ای خط و شعر تو دام و دانهٔ عقل

Ҳазор мурғ чу ман сайди дому донаи ту

هزار مرغ چو من صید دام و دانهٔ تو

зи ман замини худованд ман бабўс ва бигӯӣ

ز من زمین خداوند من ببوس و بگوی

Ки эй замонаи фазлу ҳунари замонаи ту

که ای زمانهٔ فضل و هنر زمانهٔ تو

Назод модари гетӣ ба сад ҳазор қирон

نزاد مادر گیتی به صد هزار قران

На чун ту ё чу ҷгргўшаҳи ягонаи ту

نه چون تو یا چو جگرگوشهٔ یگانهٔ تو

Чу грдкӣ ки расонади замин ба домани ту

چو گردکی که رساند زمین به دامن تو

Чу мўикӣ ки сетанд ҳавои зи шонаи ту

چو مویکی که ستاند هوا ز شانهٔ تو

Агар з рӯй зарурат карона кардам дӯш

اگر ز روی ضرورت کرانه کردم دوش

зи хизмати ту ва берун шудам зи хонаи ту

ز خدمت تو و بیرون شدم ز خانهٔ تو

Ту бар замона на он пари кушодаи симурғӣ

تو بر زمانه نه آن پر گشاده سیمرغی

Ки хобгоҳи магас шояд ошиёнаи ту

که خوابگاه مگس شاید آشیانهٔ تو

зи ҷоҳи ту чаҳ аҷаби кохтрон карона кунанд

ز جاه تو چه عجب کاختران کرانه کنند

Бар осмони зи мувозоти осмонаи ту

بر آسمان ز موازات آسمانهٔ تو

Марои зи хизмати ту ҷоҳи тести монеъу бас

مرا ز خدمت تو جاه تست مانع و بس

Ки ҳоиласт марои ҷоҳ бе каронаи ту

که حایلست مرا جاه بی‌کرانهٔ تو

Вагарнаи мардумаки чашми ман чаҳ хоҳад он

وگرنه مردمک چشم من چه خواهد آن

Ки мӯътакиф биншинад бар остонаи ту

که معتکف بنشیند بر آستانهٔ تو