эй ба тадбири қутби он гардун
ای به تدبیر قطب آن گردون
Ки з тақдир сохтаст ҷаддӣ
که ز تقدیر ساختست جدی
Ваии зи тшўири хотирати хуршед
وی ز تشویر خاطرت خورشید
Ғўтҳои хӯрда дар тмўҷи хуй
غوطها خورده در تموج خوی
Ҳарчӣ макнун хитта ашёст
هرچه مکنون خطهٔ اشیاست
Ҳама бо макунат ту аднии шииء
همه با مکنت تو ادنی شییء
Ҳикмати андар нФоз гашта чунон
حکمت اندر نفاذ گشته چنان
Ки нагунҷад дар инқиёдаш кӣ
که نگنجد در انقیادش کی
Зилли ҷоҳат аз он кашида тараст
ظل جاهت از آن کشیدهترست
Ки кунад даври рӯзгораши тай
که کند دور روزگارش طی
Сайри ҳикмат аз он сариъ тараст
سیر حکمت از آن سریعترست
Ки баради мсръи замираши пай
که برد مسرع ضمیرش پی
Гар тқлд кунӣ иморати аср
گر تقلد کنی عمارت عصر
Нашавад ҳеҷ каси хароб аз май
نشود هیچکس خراب از می
Одам аз нисбати вуҷӯд ту ёфт
آدم از نسبت وجود تو یافت
Ихтисоси хилқатаи бедӣ
اختصاص خلقته بیدی
Чун Аннани қалам равон кардӣ
چون عنان قلم روان کردی
Об гардад равони соҳиби рай
آب گردد روان صاحب ری
Чун рикоби карам гарон кардӣ
چون رکاب کرم گران کردی
Хоки бӯсади изоми ҳотами тай
خاک بوسد عظام حاتم طی
Қудратат гуфт рӯзи арзи аласт
قدرتت گفت روز عرض الست
Чун ҷудо кард ахтл аз ахтӣ
چون جدا کرد اخطل از اخطی
К-эии алии харҷи ин ҳашами бргист
کای علی خرج این حشم برگیست
Ҳимматат гуфт қади зимнати алӣ
همتت گفت قد ضمنت علی
Дӯш бо осмон ҳаме гуфтам
دوش با آسمان همی گفتم
Бар сиблати саволи матлаб Эй
بر سبیل سؤال مطلب ای
Ки мадори ҳаёт олам кист
که مدار حیات عالم کیست
Рӯй сӯй ту карду гуфтои вай
روی سوی تو کرد و گفتا وی
Гуфтам инро далел бояд гуфт
گفتم این را دلیل باید گفت
Ҳеҷ доне ки май чаҳ гӯйии ҳай
هیچ دانی که می چه گویی هی
Мейр обасту ҳақ ҳаме гуяд
میر آبست و حق همی گوید
Ва ман алмоءи кули шийъи ҳӣ
و من الماء کل شیء حی
То ки неро чу сарв нест қавом
تا که نی را چو سرو نیست قوام
Дар баҳору тамӯзу озару дай
در بهار و تموز و آذر و دی
Боди пешати ҷаҳон чу сарв ба пой
باد پیشت جهان چو سرو به پای
Пой то сар камар бибаста чу не
پای تا سر کمر ببسته چو نی
Пӯст бар душманат кафан гашта
پوست بر دشمنت کفن گشته
Ҳамчу бар карами қзи тарокуми қӣ
همچو بر کرم قز تراکم قی