эй бузургӣ ки дайни яздон ро

ای بزرگی که دین یزدان را

Лақабати сад камол нав додаст

لقبت صد کمال نو دادست

Дон ки ман бандаро худовандӣ

دان که من بنده را خداوندی

Мива ва гӯштӣ фиристодаст

میوه و گوشتی فرستادست

Мива дар нозҷи аўФтод ва касе

میوه در ناضج اوفتاد و کسی

Андари ин фасл мива наниҳодаст

اندر این فصل میوه ننهادست

Гӯштӣ монад ва ман дарин мондам

گوشتی ماند و من درین ماندم

Зонка раъно ва муҳташам зодаст

زانکه رعنا و محتشم زادست

Лабаши оҳанг коҳ ме накунад

لبش آهنگ کاه می‌نکند

Чаҳ аҷаб на лабаши зи биҷодст

چه عجب نه لبش ز بیجادست

Гуфтам эй гӯсфанд коҳ бихӯр

گفتم ای گوسفند کاه بخور

Каз алафҳо ҳаминат омодаст

کز علفها همینت آمادست

Гуфт ҷӯ , гуфтамаш надорам , гуфт

گفت جو، گفتمش ندارم، گفت

Дар кдиаҳ худоӣ бикшодаст

در کدیه خدای بگشادست

Гуфтамаш охир аз ки хоҳам ҷӯ

گفتمش آخر از که خواهم جو

Инат меҳнат ки бо ту афтодаст

اینت محنت که با تو افتادست

Гуфт хоҳ аз камоли дайни масъӯд

گفت خواه از کمال دین مسعود

Ки вале неъматӣ бас озодаст

که ولی نعمتی بس آزادست

Мнъмои мкрмои дарин калимот

منعما مکرما درین کلمات

Кини забон бастаам забон додаст

کین زبان بسته‌ام زبان دادست

Ба карами ӣстодагии фармой

به کرم ایستادگی فرمای

Каз шара бар ду пой устодаст

کز شره بر دو پای استادست