Гар нестии замона ба ҷангу набарди халқ

گر نیستی زمانه به جنگ و نبرد خلق

Пайваста бо замонаи куҷо дар на?бардамӣ

پیوسته با زمانه کجا در نبردمی

Вари Осиёи чарх бар ғамам нагардадӣ

ور آسیای چرخ بر غمم نگرددی

Дар ҷӯии Асияи мтўтни нгрдмӣ

در جوی آسیا متوطن نگردمی

Оби муроди зери пул кас наме равад

آب مراد زیر پل کس نمی‌رود

Варна қафои зи вартаи тӯфони нхўрдмӣ

ورنه قفا ز ورطهٔ طوفان نخوردمی

Бо ман ғами харобии олам ба кулба Эй

با من غم خرابی عالم به کلبه‌ای

Кӣ ҷуфт гардадӣ агар озоду Фрдмӣ

کی جفت گرددی اگر آزاد و فردمی

Нафасӣ ки гар бидон дгарӣ мубтало шудӣ

نفسی که گر بدان دگری مبتلا شدی

Ман дар халос ӯ ба мисли ҳамлаи ?бардамӣ

من در خلاص او به مثل حمله بردمی

ё дар мадад чу муҳраи миёни бндмӣ ба меҳр

یا در مدد چو مهره میان بندمی به مهر

ё гўиё ки ҳодисаро ногзрдмӣ

یا گوییا که حادثه را ناگزردمی

ё къбтини ҷониби худ бози молмӣ

یا کعبتین جانب خود باز مالمی

ё худ бисоти ҳосили худ дар нўрдмӣ

یا خود بساط حاصل خود در نوردمی

Бар ҳар ки арзаи доштам аз ман карона кард

بر هر که عرضه داشتم از من کرانه کرد

Гӯйӣ ки сӯрати ғаму тимору дрдмӣ

گویی که صورت غم و تیمار و دردمی

Аз хоҷагони шаҳр чу ёрӣ наёфтам

از خواجگان شهر چو یاری نیافتم

Гар хоҷа шаҳриёр набӯдӣ чаҳ кардамӣ

گر خواجه شهریار نبودی چه کردمی

Озод кист ҳиллӣаи мардон вае дареғ

آزاد کیست حلیهٔ مردان و ای دریغ

Он дастгоҳи кӯ ки ман озоди мардумӣ

آن دستگاه کو که من آزاد مردمی