Анварӣ эй сухани ту ба сахои арзонӣ
انوری ای سخن تو به سخا ارزانی
Гар ба ҷонат бихаранд аҳли сухани арзонӣ
گر به جانت بخرند اهل سخن ارزانی
Дар сари ҳикмату Фтнти зи каромати ақлӣ
در سر حکمت و فطنت ز کرامت عقلی
Дар тани донишу ромиш ба латофати ҷонӣ
در تن دانش و رامش به لطافت جانی
Ҳуҷҷати ҳақӣу мдрўси зи ту ботил шуд
حجت حقی و مدروس ز تو باطل شد
Аўҳдолдинӣ ва дар даҳри надории сонӣ
اوحدالدینی و در دهر نداری ثانی
Ба гиронмоягӣу ҷӯади равонӣу хирад
به گرانمایگی و جود روانی و خرد
Вази равону хирад ар ҳеҷ буд ба зоне
وز روان و خرد ار هیچ بود به زانی
Гуфтӣ андари шарафу қадари фузун аз маликам
گفتی اندر شرف و قدر فزون از ملکم
Бории андари тамаъу ҳирс кам аз инсонӣ
باری اندر طمع و حرص کم از انسانی
Ғояти ҳимматат ар кардат султони сухан
غایت همتت ار کردت سلطان سخن
Ояти кдиаҳ чу арзоли чромии хуоне
آیت کدیه چو ارذال چرامیخوانی
Пеши хосони матлаби номи зи ҳикмати чандин
پیش خاصان مطلب نام ز حکمت چندین
Чун хасон дар талаби ҷомау банди ноне
چون خسان در طلب جامه و بند نانی
Зоби ҳикмат чу ҳаме бо маликон нанишинӣ
زاب حکمت چو همی با ملکان ننشینی
Оташи ҳирс чаро дар дил ва ҷон бинишонӣ
آتش حرص چرا در دل و جان بنشانی
Нафасро боз кун аз шаҳвати нафсонии хуй
نفس را باز کن از شهوت نفسانی خوی
То дамат дар ҳамаи аҳвол буд рӯҳонӣ
تا دمت در همه احوال بود روحانی
Аз пас онкӣ ба як меҳри ду алифи мулкӣ
از پس آنکه به یک مهر دو الف ملکی
Дошт дар Балхи маликшоҳ ба ту арзонӣ
داشت در بلخ ملکشاه به تو ارزانی
Вази пас онкии ҳазор дигарат дод вазир
وز پس آنکه هزار دگرت داد وزیر
Қарзи он пери сарахсӣ шудаи туркистонӣ
قرض آن پیر سرخسی شده ترکستانی
Вази пас онкии зи анъоми ҷалоли алўзроء
وز پس آنکه ز انعام جلالالوزراء
Ба ту ҳар сол расад Меҳрии понсдгонӣ
به تو هر سال رسد مهری پانصدگانی
эй ба донои маърӯф чаро май гӯйӣ
ای به دانایی معروف چرا میگویی
Дар саное ки фиристодӣ аз нодонӣ
در ثنایی که فرستادی از نادانی
Тоқ бўтолб наамма сет ки дорам зи бурун
طاق بوطالب نعمهست که دارم ز برون
Вази даруни перҳани бўолҳсни умронӣ
وز درون پیرهن بوالحسن عمرانی
Чаҳ бахилӣ ки ба чандини рузу чандини неъмат
چه بخیلی که به چندین رز و چندین نعمت
Тоқӣ ва перҳанӣ кард ҳаме натавонӣ
طاقی و پیرهنی کرد همی نتوانی
Понздаҳи сол фузун бошад то кушта шудаст
پانزده سال فزون باشد تا کشته شدست
Бўолҳсни онкии зи эҳсонаши сухан май ронӣ
بوالحسن آنکه ز احسانش سخن میرانی
Перҳани куҳна ӯ ?герат ба ҷойаст ҳануз
پیرهن کهنهٔ او گرت به جایست هنوز
Пас махон перҳанаши гӯи зира ва хуфтоне
پس مخوان پیرهنش گو زره و خفتانی
Боқии умри баси он перҳану тоқи туро
باقی عمر بس آن پیرهن و طاق ترا
Шояд ар надиҳӣ ибром ва дигар нстонӣ
شاید ار ندهی ابرام و دگر نستانی
Кдиаҳу куфр дар ашъор шиораст туро
کدیه و کفر در اشعار شعارست ترا
Куфр дар мадҳӣ ва дар кдиаҳи ҳамаи куфроне
کفر در مدحی و در کدیه همه کفرانی
Бо қазоу қадари астох чарое ту чунин
با قضا و قدر استاخ چرایی تو چنین
Гар қазоу қадари ҳукми худо май доне
گر قضا و قدر حکم خدا میدانی
Мағзи фазлу ҳукму маҳзи мъолӣ монанд
مغز فضل و حکم و محض معالی مانند
Гурзи девони худ ин як ду варақи гирдоне
گرز دیوان خود این یک دو ورق گردانی
Неъмат онрост зиёдат ки ҳама шукр кунад
نعمت آنراست زیادت که همه شکر کند
Ту нае аз дар неъмат ки ҳамаи куфроне
تو نهای از در نعمت که همه کفرانی
Сифати куфр ба шеъри ту дар афзуд чунонк
صفت کفر به شعر تو در افزود چنانک
Бқи бқ аз фозилӣу тантана аз хоқонӣ
بقبق از فاضلی و طنطنه از خاقانی
Бар ту ар чанд дар анвоъи сухан товон нест
بر تو ار چند در انواع سخن تاوان نیست
Андарин шеъри шикояти з дар товоне
اندرین شعر شکایت ز در تاوانی
Гар ба фармон суханӣ гуфтам мозор аз ман
گر به فرمان سخنی گفتم مازار از من
Зонка куфраст дар ин ҳазрати нофармонӣ
زانکه کفرست در این حضرت نافرمانی