Ҳар онгаҳ ки чун ман ниёем нахонӣ

هر آنگه که چون من نیایم نخوانی

Чунон бошад айдун ки оем бароне

چنان باشد ایدون که آیم برانی

Нахонӣ маро чун нахонӣ касе ро

نخوانی مرا چون نخوانی کسی را

Ки мадҳ ту хонд чу ӯро бихонӣ

که مدح تو خواند چو او را بخوانی

Крои ҳамсари хеш чун ман гузинӣ

کرا همسر خویش چون من گزینی

Кро ҳамбар хеш чун ман нишоне

کرا همبر خویش چون من نشانی

Надимии марои зебад аз баҳри он ро

ندیمی مرا زیبد از بهر آن را

Ки одоби он нек донам ту доне

که آداب آن نیک دانم تو دانی

Агар нома бояд навиштан нивисам

اگر نامه باید نوشتن نویسم

Ба калак ва бенон дибаҳи хусравоне

به کلک و بنان دیبهٔ خسروانی

Вагар шеъри хоҳӣ ки гӯям бигӯям

وگر شعر خواهی که گویم بگویم

Ҳам аз гуфта худ ҳам аз бостонӣ

هم از گفتهٔ خود هم از باستانی

Вагар нараду шатранҷ хоҳӣ бибозам

وگر نرد و شطرنج خواهی ببازم

Ҳарифонаи саҳари ҳалол аз равонӣ

حریفانه سحر حلال از روانی

Вагар ҳазли хоҳии сабк рӯҳ бошам

وگر هزل خواهی سبک روح باشم

Набошад зи ман бар ту бими гаронӣ

نباشد ز من بر تو بیم گرانی

зи мутриби ғазали орзӯ дар нахоҳам

ز مطرب غزل آرزو در نخواهم

Нагӯям фулонӣ дигар ё ҳамоне

نگویم فلانی دگر یا همانی

На чашмам чрогаҳ кунад рӯй соқӣ

نه چشمم چراگه کند روی ساقی

На гӯшами бдздди ҳадис наоне

نه گوشم بدزدد حدیث نهانی

Муъаррабад набошам ки некӯ набошад

معربد نباشم که نیکو نباشد

Ки майро буд ҷузи хиради қаҳрамонӣ

که می را بود جز خرد قهرمانی

Яке кам хӯрам хуши рӯми сӯии хона

یکی کم خورم خوش روم سوی خانه

Ғуломӣ буд мари марои ройгонӣ

غلامی بود مر مرا رایگانی