Ба худоӣ ки дар парастиши хеш

به خدایی که در پرستش خویش

Осмонро рукӯъ фармудаст

آسمان را رکوع فرمودست

Дасти ҳукмаш ба килаҳи хуршед

دست حکمش به کیلهٔ خورشید

Хирман рӯзгор паймӯдаст

خرمن روزگار پیمودست

Ки зи чашмам ба ишқи хизмати ту

که ز چشمم به عشق خدمت تو

Ҷон ба арз сиришк полудаст

جان به عرض سرشک پالودست

Ин суханро азизи дор ки дӯш

این سخن را عزیز دار که دوش

Чарх бо ман дар ин сухан будаст

چرخ با من در این سخن بودست