Қитъаи садри аҷали қозии қазоаи шарқу ғарб

قطعهٔ صدر اجل قاضی قضاة شرق و غرب

Онкӣ бар олами нФоз ӯ қазоӣ дигараст

آنکه بر عالم نفاذ او قضای دیگرست

Хоҷаи миллати ҳмидолдин ки аз рӯй қавом

خواجهٔ ملت حمیدالدین که از روی قوام

Дайну миллатро маконаш чун арзро ҷавҳараст

دین و ملت را مکانش چون عرض را جوهرست

Онкии қозии фалак яъне ки ҷурми муштарӣ

آنکه قاضی فلک یعنی که جرم مشتری

Рӯзи бориш аз ъдоди пардаи дорони дуруст

روز بارش از عداد پرده‌داران درست

Чокарони ҳазраташ назд ман овараданд дай

چاکران حضرتش نزد من آوردند دی

Чокарони ҳазратии кӯро чу ман сад чокараст

چاکران حضرتی کو را چو من صد چاکرست

Чун ниҳодам бар сар ва бар дидаи он ташриф ро

چون نهادم بر سر و بر دیده آن تشریف را

Каз азизии рост ҳамчун дидагонам дар сараст

کز عزیزی راست همچون دیدگانم در سرست

Дида аз ҳайрат ҳаме гуфт ин чаҳ кӯҳлу тўтёст

دیده از حیرت همی گفت این چه کحل و توتیاست

Торак аз даҳшат ҳаме гуфт ин чаҳ тоҷ ва афсараст

تارک از دهشت همی گفت این چه تاج و افسرست

Бар забонам рафт кини дарҷи саросари нуктаи байн

بر زبانم رفت کین درج سراسر نکته‌بین

Ақл гуфт эй ҳарзаи гӯи ин дарҷ то сар гавҳараст

عقل گفت ای هرزه‌گو این درج تا سر گوهرست

Зон сухан парварданами якборагӣ маълум шуд

زان سخن پروردنم یکبارگی معلوم شد

Кончаҳи олии рои малики орой маънӣ парвараст

کانچه عالی رای ملک‌آرای معنی پرورست

Хотири вқодши андари нисбати оби сухан

خاطر وقادش اندر نسبت آب سخن

Оташӣ омад ки дӯдаши ҷумла об кавсараст

آتشی آمد که دودش جمله آب کوثرست

Олам мъниш хондам оламам хомӯш кард

عالم معنیش خواندم عالمم خاموش کرد

Гуфт омил чун буд он кӯи з олам бартараст

گفت عامل چون بود آن کو ز عالم برترست

Меҳру кинаши мӯҷиби бадбахтӣу неки ахтрист

مهر و کینش موجب بدبختی و نیک‌اختریست

Чун аз ин бадбахт шуд инсоф аз он нек ахтараст

چون از این بدبخت شد انصاف از آن نیک‌اخترست

Аз хати ширинаши андари Фкртми коёи магар

از خط شیرینش اندر فکرتم کایا مگر

Оҳӯони чину Мочӣнро чрогаҳ аскараст

آهوان چین و ماچین را چراگه عسکرست

Бо хирад гуфтам туоне гуфт ин ӯъҷуба чист

با خرد گفتم توانی گفت این اعجوبه چیست

Гуфт пиндорам ки баҳрии пари зи машк ва шукраст

گفت پندارم که بحری پر ز مشک و شکرست

Ишқи азу ба гуфт гуфтои неки давр афтода анд

عشق ازو به گفت گفتا نیک دور افتاده‌اند

Ёдгорӣ аз лаби маъшӯқ ва зулф дилбараст

یادگاری از لب معشوق و زلف دلبرست

Дайри зӣ эй онкии баъд аз панҷсад ва панҷоҳ сол

دیر زی ای آنکه بعد از پانصد و پنجاه سال

Назму хатат бар набувват ҳуҷҷат пайғомбараст

نظم و خطت بر نبوت حجت پیغامبرست