Аё садрӣ ки аз рӯй бузургӣ

ایا صدری که از روی بزرگی

Фалакро нест бо қадари ту боло

فلک را نیست با قدر تو بالا

Хаҷал аз қадару рояти чарху анҷум

خجل از قدر و رایت چرخ و انجم

Ғамӣ аз дасту табъати абру дарё

غمی از دست و طبعت ابر و دریا

Калла бо ҳимматат биниҳода кайвон

کله با همتت بنهاده کیوان

Камар дар хизматат барбаста ҷавзо

کمر در خدمتت بربسته جوزا

Сурайё бо улувва ҳиммати ту

ثریا با علو همت تو

Ба нисбат чун срии пеши сурайё

به نسبت چون ثری پیش ثریا

Бар дасти ҷаводати чархи сифла

بر دست جوادت چرخ سفله

Бар рои савобати ақли шайдо

بر رای صوابت عقل شیدا

Кафати пайвастаи қисмати гоҳи рӯзӣ

کفت پیوسته قسمت‌گاه روزی

Дарат ҳамвора маъвои ҷои оло

درت همواره ماوا جای آلا

Ба фазли ин қитъа бархон то ки гардад

به فضل این قطعه برخوان تا که گردد

Ниҳони банда бар рои ту пайдо

نهان بنده بر رای تو پیدا

Ба иқбол ту дорам ъшртии хуш

به اقبال تو دارم عشرتی خوش

Ҳарифоне чу бахтати ҷумлаи бурно

حریفانی چو بختت جمله برنا

Музайян карда маҷлиси мони нигорӣ

مزین کرده مجلس‌مان نگاری

Бномизди зиҳии ширину зебо

بنامیزد زهی شیرین و زیبا

Нишаста зи иқтизои толеъи саъд

نشسته ز اقتضای طالع سعد

Ба хилвати бораҳе чун саъду асмо

به خلوت بارهی چون سعد و اسما

зи зулфаши дасти ман чун рӯзи Вомиқ

ز زلفش دست من چون روز وامق

зи васлаши рӯзи ман чун рӯй узро

ز وصلش روز من چون روی عذرا

Мувофиқи ҳамчу бо Фарҳоди ширин

موافق همچو با فرهاد شیرین

Мусоиди ҳамчу бо Юсуфи Зулайхо

مساعد همچو با یوسف زلیخا

Бар он дил карда хуш каз васли дӯшин

بر آن دل کرده خوش کز وصل دوشین

Ки мони чунин буд имрӯзу фардо

که‌مان چونین بود امروز و فردا

Чу чашмаш ним мастем ва маро нест

چو چشمش نیم مستیم و مرا نیست

Алоҷи дард ӯ яъне ки саҳбо

علاج درد او یعنی که صهبا

Чаҳ сФроҳости комрўз ӯ накардаст

چه صفراهاست کامروز او نکردست

Дар ин як соъат аз савдои ҳмро

در این یک ساعت از سودای حمرا

Ба анъоми ту май бояд ки гардад

به انعام تو می‌باید که گردد

Низоми маҷлиси ту маҷлиси мо

نظام مجلس تو مجلس ما