Ҳар ҷамолу шараф ки дорад малик

هر جمال و شرف که دارد ملک

Аз ҷамол ва ҷалол ашрофаст

از جمال و جلال اشرافست

Хоҷаи Мансури омири онкии кафш

خواجه منصور عامر آنکه کفش

Аз ато ёдгор аслофаст

از عطا یادگار اسلافست

Дахли мадҳаши зи шарқ то ғарбаст

دخل مدحش ز شرق تا غربست

Харҷи ҷўдши зи қоф то қофаст

خرج جودش ز قاف تا قافست

Расмаши андари замона тасниф аст

رسمش اندر زمانه تصنیف است

Вондрў аз бузургӣ инсофаст

واندرو از بزرگی انصافست

эй ҳунарманди меҳтарӣ ки хирад

ای هنرمند مهتری که خرد

Бо ҳунарҳои ту зи аҷлоФст

با هنرهای تو ز اجلافست

Шукри шукри ту дар афвоҳаст

شکر شکر تو در افواهست

Смри расми ту дар атрофаст

سمر رسم تو در اطرافست

Тир дар ҳазрати ту муставфӣ

تیر در حضرت تو مستوفی

Зуҳра дар маҷлиси ту дФоФст

زهره در مجلس تو دفافست

Гарчи аз ғояти фасоҳату зеҳн

گرچه از غایت فصاحت و ذهن

Ҳамаи девон шеърам авсофаст

همه دیوان شعرم اوصافست

Васфи эҳсони ту чу ман накунад

وصف احسان تو چو من نکند

Ҳаркии андари замонаи всоФст

هرکه اندر زمانه وصافست

Нестии мсрФу зи ғояти ҷӯад

نیستی مسرف و ز غایت جود

Халқро дар ту занн исрофаст

خلق را در تو ظن اسرافست

Бидиҳ эй хоҷа каз паии базлат

بده ای خواجه کز پی بذلت

Хоки бзоз ва кӯҳ саррофаст

خاک بزاز و کوه صرافست

То асир аз ҳаво латиф тараст

تا اثیر از هوا لطیف‌ترست

То ҳаво чун асир шаффофаст

تا هوا چون اثیر شفافست

Боди софитар аз ҳавои асир

باد صافی‌تر از هوای اثیر

Дилат аз ғам ки аз ҳасад софаст

دلت از غم که از حسد صافست