Олӯдаи миннати касон кам шӯ

آلودهٔ منت کسان کم شو

То як шабаҳ дар всоқ ту нонаст

تا یک شبه در وثاق تو نانست

Розӣ нашавад ба ҳеҷ бади нафасӣ

راضی نشود به هیچ بد نفسی

Ҳар нафас ки аз нуфус инсонаст

هر نفس که از نفوس انسانست

эй нафас ба рустаи қаноати шӯ

ای نفس به رستهٔ قناعت شو

Конҷои ҳамаи чиз нек арзонаст

کانجا همه چیز نیک ارزانست

То битавонӣ ҳазар кун аз миннат

تا بتوانی حذر کن از منت

Кин миннати халқ коҳиш ҷонаст

کاین منت خلق کاهش جانست

Зини суд чаҳ суд агар шавад афзӯн

زین سود چه سود اگر شود افزون

Дар мояи нафас нақс нуқсонаст

در مایهٔ نفس نقص نقصانست

Дар олами тан чаҳ мекунӣ ҳастӣ

در عالم تن چه می‌کنی هستی

Чун марҷаъи ту ба олам ҷонаст

چون مرجع تو به عالم جانست

Шак нест ки ҳарки чизакӣ дорад

شک نیست که هرکه چیزکی دارد

Вонро бидиҳад тариқ эҳсонаст

وانرا بدهد طریق احسانست

Лекин чу касе буд ки нстонд

لیکن چو کسی بود که نستاند

Эҳсон онаст ва сахт осонаст

احسان آنست و سخت آسانست

Чандон ки мурувватаст дар додан

چندان که مروتست در دادن

Дар ностдн ҳазор чандонаст

در ناستدن هزار چندانست