Бо яке мардаки кнос ҳаме гуфтам дай

با یکی مردک کناس همی گفتم دی

Ту чаҳ доне ки зи ғабни ту дилам чун хстст

تو چه دانی که ز غبن تو دلم چون خسته‌ست

Санъату ҳарфати мо ҳар ду ту медоне чист

صنعت و حرفت ما هر دو تو می‌دانی چیست

Он чаро тезрав ва ин з чаҳ рӯй оҳстст

آن چرا تیزرو و این ز چه روی آهسته‌ست

Гуфт аз айби худ ва аз ҳунари мо мшнос

گفت از عیب خود و از هنر ما مشناس

Инак моро зи хиёри оташ вазнӣ ҷустаст

اینک ما را ز خیار آتش وزنی جست‌ست

Кор фармой диҳад равнақи кори ман ва ту

کار فرمای دهد رونق کار من و تو

Донад он кас ки дамӣ бо ман ва ту бинишастаст

داند آن کس که دمی با من و تو بنشسته‌ست

Кори фармои марои поя ман маълумаст

کار فرمای مرا پایهٔ من معلومست

Лоҷарами ҷони ман аз банди тақозои рстст

لاجرم جان من از بند تقاضا رَسته‌ست

Боз чун гови хрос аз ту ва аз пояи ту

باز چون گاو خراس از تو و از پایهٔ تو

Корфармои турои дида чунон барбастаст

کارفرمای ترا دیده چنان بربسته‌ست

Ки чунон занни барад ӯ кончи ту тартиб кунӣ

که چنان ظن برد او کانچ تو ترتیب کنی

Карда донаму пардохта ва пайвастаст

کردهٔ دانم و پرداخته و پیوسته‌ست

ё чунон донад кини умри азизи уламо

یا چنان داند کین عمر عزیز علما

Ҳамчуи рӯзу шаби ҷҳоли матоъи рстст

همچو روز و شب جهال متاع رسته‌ست

ӯ чаҳ донад ки дар он шева чаҳ хӯн бояд хӯрд

او چه داند که در آن شیوه چه خون باید خورد

Ки туро аз сари пиндор дар он паии хстст

که ترا از سر پندار در آن پی خسته‌ست

Анварии ҳам з ту ?биртаст ки бар бехи дарахт

انوری هم ز تو بر تست که بر بیخ درخت

Ақл донад ки ситам наз табараст аз дастаст

عقل داند که ستم نز تبرست از دستست

Ғуссаи хури ғусса ки худ бар фалак аз ғуссаи ту

غصه خور غصه که خود بر فلک از غصه تو

Тир ангушт гузидаст ва қалам бишикастаст

تیر انگشت گزیده‌ست و قلم بشکسته‌ست