Гар муроди дили худ ҳосил аз ахтар накунам

گر مراد دل خود حاصل از اختر نکنم

Осмон , ноксм ар чархи ту чанбар накунам

آسمان، ناکسم ار چرخ تو چنبر نکنم

Модари даҳр агар мисли ту духтар зояд

مادر دهر اگر مثل تو دختر زاید

Бепадар бошам агар ҳурмат модар накунам

بی‌پدر باشم اگر مادر و دختر نکنم

Ин туе дар бар ман ё ки буд хобу хаёл

این تویی در بر من یا که بود خواب و خیال

Ки ман аз бахти худ ин воқеа бовар накунам

که من از بخت خود این واقعه باور نکنم

Сар аз он шаб ки зи болин ту бардошта ам

سر از آن شب که ز بالین تو برداشته‌ام

Хешро дар ду ҷаҳон бо фалак ҳамсар накунам

خویش را در دو جهان با فلک همسر نکنم

Нест як шаб ки ман аз ҳасрати чашмат то субҳ

نیست یک شب که من از حسرت چشمت تا صبح

Муттасили хӯни дил аз дида ба соғар накунам

متصل خون دل از دیده به ساغر نکنم

Шуълаи оҳи ман оташ ба ҷаҳон хоҳад зад

شعلهٔ آه من آتش به جهان خواهد زد

зи оби чашми худ агар рӯй замин тар накунам

ز آب چشم خود اگر روی زمین تر نکنم

Хӯни ман рез миндиш ту аз ҳашар ки ман

خون من ریز میندیش تو از حشر که من

Шиква аз дасти ту ғайр аз ту ба довар накунам

شکوه از دست تو غیر از تو به داور نکنم