Сазад бар авҷи фалак , саркашӣ кунад сари ман

سزد بر اوج فلک، سرکشی کند سر من

Агар ба толеъ ман бозгардад ахтари ман

اگر به طالع من بازگردد اختر من

Ба ҳашари номаи аъмол агар буруни орм

به حشر نامهٔ اعمال اگر برون آرم

Пар аз ҳикоят ҳиҷрон туаст дафтари ман

پر از حکایت هجران توست دفتر من

Чигуна бар рухи хубон назар кунам ки мудом

چگونه بر رخ خوبان نظر کنم که مدام

Хаёл рӯй ту садии сети пеши манзари ман

خیال روی تو سدی‌ست پیش منظر من

Ҳилоли абрӯят эй офтоби кишвари ҳасан

هلال ابرویت ای آفتاب کشور حُسن

Тулӯъ кард ва чу каттон бсухт пайкари ман

طلوع کرد و چو کتان بسوخت پیکر من

зи вожгӯнии бахти ин гумон набӯд маро

ز واژگونی بخت این گمان نبود مرا

Ки рӯзгори нишонди туро баробари ман

که روزگار نشاند تو را برابر من

Хаёли зулфи ту дӯшам ба хоб буд имрӯз

خیال زلف تو دوشم به خواب بود امروز

Чу нофи оҳӯии чини мшкбўсти бистари ман

چو ناف آهوی چین مشکبوست بستر من

Шаби фироқи ту хўшўқт аз он шудам ки гирифт

شب فراق تو خوشوقت از آن شدم که گرفت

з гиря дод дил аз ҳиҷри дидатар ман

ز گریه داد دل از هجر دیدهٔ تر من

Ба ёри роз наоне нагуфта боз омад

به یار راز نهانی نگفته باز آمد

Рақиб даст нахоҳад кашид аз сари ман

رقیب دست نخواهد کشید از سر من

Нагуфтӣам ки « агар нотавони шӯии гирам

نگفتی‌ام که «اگر ناتوان شوی گیرم

Ба дасти дасти ту » вақтаст эй тавонгари ман

به دست دست تو» وقت است ای توانگر من