Водии ишқ чу роҳи зулмот осон нест

وادی عشق چو راه ظلمات آسان نیست

Марв эй Хизр ки ин марҳаларо поён нест

مرو ای خضر که این مرحله را پایان نیست

Нест як даст ки аз дасти ту бар кайвон нест

نیست یک دست که از دست تو بر کیوان نیست

Нест як сар ки зи савдои ту саргардон нест

نیست یک سر که ز سودای تو سرگردان نیست

Бас ки сар дар хами чавгон ту афтод чу гӯй

بس که سر در خم چوگان تو افتاد چو گوی

Як нафари мард ба майдони ту саргардон нест

یک نفر مرد به میدان تو سرگردان نیست

Гар ба дарёии ғами ишқ ту уфтад донад

گر به دریای غم عشق تو افتد داند

Нӯҳи ҷузи ғарқи халосяш аз ин тӯфон нест

نوح جز غرق خلاصیش از این طوفان نیست

Надаед аз паии беҳбӯдии ман ранҷи табиб

ندهید از پی بهبودی من رنج طبیب

Дард ишқаст ба ҷузи марги варо дармон нест

درد عشق است به جز مرگ ورا درمان نیست

Хости зоҳид ба харобот наад по гуфтам

خواست زاهد به خرابات نهد پا گفتم

Сари худ гир ки ин водӣ Ардистон нест

سر خود گیر که این وادی اردستان نیست

Шаби ҳиҷри ту марои мӯӣ сияҳ кард сифед

شب هجر تو مرا موی سیه کرد سفید

Умр поён шуду поёни шаб ҳиҷрон нест

عمر پایان شد و پایان شب هجران نیست

Вақте эй Юсуф гум гашта ту пайдои гардӣ

وقتی ای یوسف گم‌گشته تو پیدا گردی

Ки зи ёқӯби хабари неи асар аз канъон нест

که ز یعقوب خبر نی اثر از کنعان نیست

Дили ман хӯн шуду хунобааш аз дида бирехт

دل من خون شد و خونابه‌اش از دیده بریخت

То бадонеи зи туами рози дарун пинҳон нест

تا بدانی ز توام راز درون پنهان نیست

То гул рӯй ту эй сарви равон дар назар аст

تا گل روی تو ای سرو روان در نظر است

Ҳеҷ моро ҳаваси сарву гул ва бустон нест

هیچ ما را هوس سرو و گل و بستان نیست

« арнӣ » гӯйони муштоқи туам рух бинмо

«ارنی»گویان مشتاق توام رخ بنما

« лнтароне » нагу орифи писар умрон нест

«لن ترانی» نگو عارف پسر عمران نیست