Ба марги дӯсти марои майл зиндагонӣ нест ?

به مرگ دوست مرا میل زندگانی نیست؟

зи умр сайр шудам марг ногаҳонӣ нест ?

ز عمر سیر شدم مرگ ناگهانی نیست؟

Бақоӣ хеш нахоҳам аз онкӣ ме донам

بقای خویش نخواهم از آنکه می‌دانم

Ки эътимод бар ин рӯзгор фонӣ нест

که اعتماد بر این روزگار فانی نیست

Хушам ки ҳечкас аз ман дигар нишони надиҳад

خوشم که هیچکس از من دگر نشان ندهد

Ба кӯии ишқи нишон ба з бенишоне нест

به کوی عشق نشان به ز بی‌نشانی نیست

Сиёҳ рӯй надорӣ шавад ки гар биравам

سیاه روی نداری شود که گر بروم

Ба базми дӯст ба ҷузи хиҷлат армағонӣ нест

به بزم دوست به جز خجلت ارمغانی نیست

Хазам ба хирқаи пашмин худ ки ин гармӣ

خزم به خرقهٔ پشمینِ خود که این گرمی

Ба хирқа хаз ва дар ҷома ямонӣ нест

به خرقهٔ خز و در جامهٔ یمانی نیست

Раҳин миннати чашмам на чашмаи ҳайвон

رهین منّت چشمم نه چشمهٔ حیوان

Бигӯ ба Хизр ки ин вазъ зиндагонӣ нест

بگو به خضر که این وضع زندگانی نیست

Суроғи водии девонагони зи маҷнӯни гир

سراغ وادی دیوانگان ز مجنون گیر

Ҷунуни ишқ буд ин штрчронӣ нест

جنون عشق بود این شترچرانی نیست

Ба пурсиши дили ман оеи он замон ки маро

به پرسش دل من آیی آن زمان که مرا

Барои гуфтани дарди дарун забонӣ нест

برای گفتن درد درون زبانی نیست

Ба зери хирқаи зи ман муштии устихон монда аст

به زیر خرقه ز من مشتی استخوان مانده است

Ба ҷони дӯст ки дар зери ҷома ҷонӣ нест

به جان دوست که در زیر جامه جانی نیست

Ту шоҳбозӣ ва хоҳӣ кунӣ сарафрозам

تو شاهبازی و خواهی کنی سرافرازم

Манам хаҷал ки дар ин боғам ошёнӣ нест

منم خجل که در این باغم آشیانی نیست

Ваҳиди асри худӣ ъорФо бидон имрӯз

وحید عصر خودی عارفا بدان امروز

Ки аз барои ту дар зери чарх сонӣ нест

که از برای تو در زیر چرخ ثانی نیست