Бабанд эй дили ғофил ба худ раҳи гила ро

ببند ای دلِ غافل به خود رَهِ گله را

Зиён басаст зи мардуми бабри муомила ро

زیان بس است ز مردم ببر معامله را

Фрохнои ҷаҳон бар вуҷӯди ман танг аст

فراخنای جهان بر وجودِ من تنگ است

Ту низ тангтар аз ин махоҳ ҳавсила ро

تو نیز تنگ‌تر از این مخواه حوصله را

Дили ту зи оҳан ва ман раҳ бидон аз он ҷӯям

دلِ تو ز آهن و من رَه بدان از آن جویم

Ки роҳ оҳан кардааст васли фосила ро

که راه‌آهن کرده است وصل فاصله را

Шуданд даҳ дилау аҷнабии параст , манам

شدند دَه‌ْدِله و اجنبی‌پرست، منم

Ки май пурситами Эрони парасти икдлаҳ ро

که می‌پرستم ایران‌پرستِ یکدله را

Ту эй давидаи биёбони ранҷи баҳри ватан

تو ای دویده بیابان رنج بهر وطن

Ба чашми ман бунаи он пои пари зи обила ро

به چشم من بِنِهْ آن پای پُر ز آبله را

Ба ҳеҷ мамлакату миллати ин набӯда ва нест

به هیچ مملکت و ملت این نبوده و نیست

Ба дасти гург , шабоне раҳо кунад гила ро

به دست گرگ، شبانی رها کند گله را

Марост раъй каз ин баъд интихоб кунанд

مراست رأی کز این بعد انتخاب کنند

Вакили хўлӣу шимуру синону ҳармала ро

وکیل خولی و شمر و سنان و حرمله را

Агарчӣ духтари фикри ту ҳомилааст ориф

اگرچه دختر فکر تو حامله است عارف

Бигӯ матарс ва бибин мардҳои ҳомила ро

بگو مترس و ببین مردهای حامله را