Хуши он замон ки дилами пои банди ёрӣ буд

خوش آن زمان که دلم پای‌بند یاری بود

Ба кӯии бодаи Фрўшонми эътиборӣ буд

به کوی باده‌فروشانم اعتباری بود

Биор бода ки аз аҳди ҷами ҳамин монда аст

بیار باده که از عهد جم همین مانده است

Ба ёдгор , чаҳ хуши аҳду рӯзгорӣ буд

به یادگار، چه خوش عهد و روزگاری بود

Ба иқтидор чаҳ нозӣ ки рӯзии Эрон ро

به اقتدار چه نازی که روزی ایران را

Мазияту шарафу фахру эътиборӣ буд

مزیت و شرف و فخر و اعتباری بود

Чу Кова вақте сардор номадорӣ дошт

چو کاوه وقتی سردار نامداری داشت

Дар ин диёр чу Сӣрӯси шаҳриёрӣ буд

در این دیار چو سیروس شهریاری بود

Ба ин муҳӣт ки имрӯз бекас ва ёр аст

به این محیط که امروز بی‌کس و یار است

Камон кашида чу Исфандиёри ёрӣ буд

کمان کشیده چو اسفندیار یاری بود

Касе ки кард гирифтор якка тозон ро

کسی که کرد گرفتار یکه‌تازان را

Асири панҷаи як Тифли неи саворӣ буд

اسیر پنجه یک طفل نی سواری بود

Баннои кохи тамаддун ба бод ме додам

بنای کاخ تمدن به باد می‌دادم

Агар ба дасти ман эй чархи эътиборӣ буд

اگر به دست من ای چرخ اعتباری بود

Кашида бори фироқи ту борҳои ин бор

کشیده بار فراق تو بارها این بار

Хамида шуд қадам аз заҳмати ин чаҳ борӣ буд

خمیده شد قدم از زحمت این چه باری بود

Қарор дод ду чмшш ки хӯн ба шишаи дил

قرار داد دو چمشش که خون به شیشه دل

Сипас наризад паймони шикани қарорӣ буд

سپس نریزد پیمان‌شکن قراری بود

Ба дастёрят эй дидаи дил ба хӯн ғалтид

به دستیاریت ای دیده دل به خون غلتید

Илоҳии онкии шӯии кӯри ин чаҳ корӣ буд

الهی آنکه شوی کور این چه کاری بود

Дилӣаст гумшуда аз ман кас ар нишон хоҳад

دلی است گمشده از من کس ار نشان خواهد

Бигӯ ки икдл чун лолаи доғдорӣ буд

بگو که یکدل چون لاله داغداری بود

Гузори орифу омӣ ба дор ме афтод

گذار عارف و عامی به دار می‌افتاد

Агар барои муҷозоти чӯби дорӣ буд

اگر برای مجازات چوب داری بود