Чаҳ гӯямат ки чаҳ аз даст ёр ме гузарад
چه گویمت که چه از دست یار میگذرد
Ба ман ҳрончаҳ ки аз рӯзгор ме гузарад
به من هرآنچه که از روزگار میگذرد
зи ёр шиква кунам ё зи рӯзгор чаҳ ҳо
ز یار شکوه کنم یا ز روزگار چهها
зи ёр бар ман ва аз рӯзгор ме гузарад
ز یار بر من و از روزگار میگذرد
Чаҳҳо гузашти зи зулфат ба дил чаҳ май доне
چهها گذشت ز زلفت به دل چه میدانی
Ба коргар чаҳ зи сармоя дор ме гузарад
به کارگر چه ز سرمایهدار میگذرد
Басаст то ба кяти сар ба зери пари сайёд
بس است تا به کیت سر به زیر پر صیاد
Ба ғифлати андару вақт фирор ме гузарад
به غفلت اندر و وقت فرار میگذرد
Ба даври наргиси масти ту нодуруст касе
به دور نرگس مست تو نادرست کسی
Миёни шаҳр агар ҳӯшёр ме гузарад
میان شهر اگر هوشیار میگذرد
Куҷост шаҳна ки пинҳони ҳазор хӯн карда
کجاست شحنه که پنهان هزار خون کرده
Ду чашми масти ту ӯ ошкор ме гузарад
دو چشم مست تو او آشکار میگذرد
Ба исми ман ҳамаи моли алтҷораҳи ғаму дард
به اسم من همه مال التجاره غم و درد
з шаҳриёр бибин бор бор ме гузарад
ز شهریار ببین بار بار میگذرد
Савора омад ва бигузашт аз назар гуфтам
سواره آمد و بگذشت از نظر گفتم
Амон ки умр чу чобксўор ме гузарад
امان که عمر چو چابکسوار میگذرد
Ҳазор шукр ки дидам рақиб аз Кувайт
هزار شکر که دیدم رقیب از کویت
Гузашт лек ба хорӣ чу хор ме гузарад
گذشت لیک به خواری چو خار میگذرد
Ту хуфтае ва чаҳ доне ки дар ғамати шаби ҳиҷр
تو خفتهای و چه دانی که در غمت شب هجر
Чигуна бар ман шаби зинда дор ме гузарад
چگونه بر من شبزندهدار میگذرد
Ба маҷлисӣ ки туе гуфтугӯии моу рақиб
به مجلسی که تویی گفتگوی ما و رقیب
Тамом бо сухани гӯша дор ме гузарад
تمام با سخن گوشهدار میگذرد
Бидам аз инки бадви хубу нангу номи имрӯз
بدم از اینکه بدو خوب و ننگ و نام امروز
Ба як равия ва дар як қатор ме гузарад
به یک رویه و در یک قطار میگذرد
Маро ки сояи он сарви борвар бар сар
مرا که سایه آن سرو بارور بر سر
Намонад , эй ба ҷаҳаннам баҳор мегузарад !
نماند، ای به جهنم بهار میگذرد!
зи дасти дида ба ҳарҷо ки меравад ориф
ز دست دیده به هرجا که میرود عارف
Дар оби дидаи худ бегадор ме гузарад
در آب دیده خود بیگدار میگذرد