Дил агар ҷо ба сари турра ҷонон гирад

دل اگر جا به سرِ طُرّهٔ جانان گیرد

Ба парешон ватанӣ созад ва сомон гирад

به پریشان وطنی سازد و سامان گیرد

Дил шавад ром дар он зулфи дили ором агар

دل شود رام در آن زلف دل آرام اگر

Гӯии ороми зи каҷи тобӣ чавгон гирад

گوی آرام ز کج‌تابیِ چوگان گیرد

Барқи осо рӯйу синаи хурушон чун раъд

برق‌آسا روی و سینه‌خروشان چون رعد

Абри чашмами сари раҳ бар ту чу борон гирад

ابر چشمم سرِ رَهْ بر تو چو باران گیرد

Бояд аз ҷониби Ҷумҳурии дилҳо дили ман

باید از جانبِ جمهوریِ دل‌ها دلِ من

Аз сари зулф ту дод дил ёрон гирад

از سرِ زلفِ تو دادِ دلِ یاران گیرد

Шуълаи оташи Ҷумҳурии Эрон бояд

شعلهٔ آتشِ جمهوریِ ایران باید

Аввал аз домани табриз ба тҳрон гирад

اول از دامنِ تبریز به طهران گیرد

Дӯди ин шуълаи тарафдори қаҷар кӯр кунад

دود این شعله طرفدارِ قجر کور کند

Шарараш то ба сари турбат хоқон гирад

شَرَرَش تا به سرِ تُربَتِ خاقان گیرد

Дудмонӣ ки аз ӯ мамлакатӣ шуд вайрон

دودمانی که از او مملکتی شد ویران

Кӯча боқӣаст казин кишвар вайрон гирад

کوچه باقی است کزین کشور ویران گیرد

Кишвариро ки шаҳ аз дидан ӯ безор аст

کشوری را که شَه از دیدن او بیزار است

Пӯлаш аз кӣсаи миллат ба чаҳ унвон гирад

پولش از کیسهٔ ملت به چه عنوان گیرد

То кӣ ин шоҳи парии пару рӯи ҳурии лашкар

تا کی این شاه پری پر و رو حوری لشکر

Боҷи айёшии худ аз зан деҳқон гирад

باجِ عیاشیِ خود از زنِ دهقان گیرد

То аз ин салтанат хона барафкан номӣ

تا از این سلطنت خانه برافکن نامی

Ҳаст Эрони натавонади сар ва сомон гирад

هست ایران نتواند سر و سامان گیرد

Шуд мусулмонии мо олати бозичаи шайх

شد مسلمانی ما آلتِ بازیچهٔ شیخ

Кист ин олат аз ин олам нодон гирад

کیست این آلت از این عالِمِ نادان گیرد