Ҳангом майу фасли гулу гашт ва чаман шуд

هنگام می و فصل گل و گشت و چمن شد

Дарбори баҳории тиҳӣ аз зоғ ва заған шуд

دربار بهاری تهی از زاغ و زغن شد

Аз абри карами хиттаи раии ршг хутан шуд

از ابر کرم خطهٔ ری رشگ ختن شد

Дилтанг чу ман мурғи қафаси баҳр ватан шуд

دلتنگ چو من مرغ قفس بهر وطن شد

Аз хӯни ҷавонони ватани лолаи дамида

از خون جوانان وطن لاله دمیده

Аз мотами сарви қадашони сарви хамида

از ماتم سرو قدشان سرو خمیده

Дар сояи гули булбули азин ғуссаи хазида

در سایۀ گل بلبل ازین غصه خزیده

Гул низ чу ман дар ғамашони ҷомаи дарида

گل نیز چو من در غمشان جامه دریده

Хобанд вакилон ва харобанд вазирон

خوابند وکیلان و خرابند وزیران

Бурданд ба сирқати ҳамаи симу зари Эрон

بردند به سرقت همه سیم و زر ایران

Моро нагузоранд ба як хонаи вайрон

ما را نگذارند به یک خانۀ ویران

ё раб бустон дод фақирони зи амирон

یا رب بستان داد فقیران ز امیران

Аз ашки ҳама рӯй замини зер ва зибр кун

از اشک همه روی زمین زیر و زبر کن

Муштии ?герат аз хок ватан ҳаст ба сар кун

مشتی گرت از خاک وطن هست به سر کن

Ғайрат куну андешаи айём бтар кун

غیرت کن و اندیشۀ ایام بتر کن

Андари ҷилави тири адуи сина сипар кун

اندر جلو تیر عدو سینه سپر کن

Аз дасти адуи нолаи ман аз сар дард аст

از دست عدو نالۀ من از سر درد است

Андеша ҳар он кас кунад аз марг , на мард аст

اندیشه هر آن کس کند از مرگ، نه مرد است

Ҷонбозии ушшоқ на чун бозӣ нарад аст

جانبازی عشاق نه چون بازی نرد است

Мардӣ агарат ҳаст , кунун вақт набард аст

مردی اگرت هست، کنون وقت نبرد است

Орифи зи азали такя бар айём надода сет

عارف ز ازل تکیه بر ایام نداده‌ست

Ҷузи ҷом ба каси даст чу хайём надода сет

جز جام به کس دست چو خیام نداده‌ست

Дили ҷуз ба сари зулф длором надода сет

دل جز به سر زلف دلارام نداده‌ست

Сад зиндагии нанг ба як ном надода сет

صد زندگی ننگ به یک نام نداده‌ست