Нанги он хона ки меҳмони з сар хон баравад ( ҳабибам )
ننگ آن خانه که مهمان ز سر خوان برود (حبیبم)
Ҷон нисораш кун ва магузор ки меҳмон баравад ( баравад )
جان نثارش کن و مگذار که مهمان برود (برود)
Гар равад « шустир » аз Эрон равад Эрон бар бод ( ҳабибам )
گر رود «شوستر» از ایران رود ایران بر باد (حبیبم)
эй ҷавонон магузоред ки Эрон баравад ( баравад )
ای جوانان مگذارید که ایران برود (برود)
Ба ҷисми мурдаи ҷонӣ , ту ҷони як ҷаҳонӣ
به جسم مرده جانی، تو جان یک جهانی
Ту ганҷи шоягонӣ , ту умри ҷовдонӣ
تو گنج شایگانی، تو عمر جاودانی
Худо кунад Бамоне , худо кунад Бамоне !
خدا کند بمانی، خدا کند بمانی!
* * * * *
*****
* * * * *
*****
Шуд мусулмонии мо , байни вазирони тақсим
شد مسلمانی ما، بین وزیران تقسیم
Ҳаркии тақсимӣ худ кард ба душмани тақдим
هرکه تقسیمی خود کرد به دشمن تقدیم
Ҳизбии андари талабат бар сари ин раъии муқӣм
حزبی اندر طلبت بر سر این رأی مقیم
Кофарем ар бигзорем ки имон баравад
کافریم ار بگذاریم که ایمان برود
Ба ҷисми мурдаи ҷонӣ . . . алх
به جسم مرده جانی...الخ
Мушти дуздӣ шудаи имрӯз дар ин малики вазир
مشت دزدی شده امروز در این ملک وزیر
Ту дар ин мамлакати имрӯзи хабирӣу басир
تو در این مملکت امروز خبیری و بصیر
Даст бар доманати овехтаи як мушти фақир
دست بر دامنت آویخته یک مشت فقیر
Ту агар рафтӣ аз ин мамлакат унвон баравад
تو اگر رفتی از این مملکت عنوان برود
Ба ҷисми мурдаи ҷонӣ . . . алх
به جسم مرده جانی...الخ
Шуд лаболаб дигар аз ҳавсилаи паймонаи мо
شد لبالب دگر از حوصله پیمانۀ ما
Дузд хоҳад ба зумухтии бабради хонаи мо
دزد خواهد به زمختی ببرد خانۀ ما
Нанги торихӣ олам шавад афсонаи мо
ننگ تاریخی عالم شود افسانۀ ما
Бигзорем агар « шустир » аз Эрон баравад
بگذاریم اگر «شوستر» از ایران برود
Ба ҷисми мурдаи ҷонӣ . . . алх
به جسم مرده جانی...الخ
Саги чӯпон шуда бо гург чу Лайлӣу маҷнӯн
سگ چوپان شده با گرگ چو لیلی و مجنون
Посбони гилаи имрӯз шабонеаст ҷбўн
پاسبان گله امروز شبانی است جبون
Шуд ба дасти худии ин каъба дил кун Фикўн
شد به دست خودی این کعبۀ دل کن فیکون
Ёр магузор каз ин хона вайрон баравад
یار مگذار کز این خانۀ ویران برود
Ба ҷисми мурдаи ҷонӣ . . . алх
به جسم مرده جانی...الخ
Ту Марв гар баравад ҷону тан ва ҳастӣ мо
تو مرو گر برود جان و تن و هستی ما
Кӯр шуд дидаи бадхоҳи зи ҳамдастии мо
کور شد دیدۀ بدخواه ز همدستی ما
Дар фироқат ба хумории бикашади мастии мо
در فراقت به خماری بکشد مستی ما
Нолаи ориф аз ин дард ба кайвон баравад
نالۀ عارف از این درد به کیوان برود
Ба ҷисми мурдаи ҷонӣ . . . алх
به جسم مرده جانی...الخ