Гиряро ба мастӣ баҳона кардам

گریه را به مستی بهانه کردم

Шикваҳо зи даст замона кардам

شکوه‌ها ز دست زمانه کردم

Остин чу аз чашм барграфтам

آستین چو از چشم برگرفتم

Ҷӯии хӯн ба домон равона кардам

جوی خون به دامان روانه کردم

Аз чаҳ рӯй , чун арғунун нанолам

از چه روی، چون ارغنون ننالم

Аз ҷафоят эй чарх дун нанолам

از جفایت ای چرخ دون ننالم

Чун нагирам аз дард чун нанолам

چون نگریم از درد چون ننالم

Дуздро чу муҳаррам ба хона кардам

دزد را چو محرم به خانه کردم

Дило хамӯшӣ чаро ?

دلا خموشی چرا؟

Чу хами нҷўшӣ чаро ?

چو خم نجوشی چرا؟

Бурун шуд аз пардаи роз ( пардаи роз , пардаи роз )

برون شد از پرده راز (پرده راز، پرده راز)

Ту пардаи пӯшӣ чаро ?

تو پرده پوشی چرا؟

Ҳамчуи чашми мастати ҷаҳон хароб аст

همچو چشم مستت جهان خراب است

Аз чаҳ рӯй , рӯй ту дар ҳиҷоб аст

از چه روی، روی تو در حجاب است

Рух мапуаш кин давр интихоб аст

رخ مپوش کاین دور انتخاب است

Ман туро ба хӯбӣ нишона кардам

من تو را به خوبی نشانه کردم

Рози дили ҳамон ба , наҳуфта монад

راز دل همان به، نهفته ماند

Гуфтанаш чу натавон , нагуфта монад

گفتنش چو نتوان، نگفته ماند

Фитна ба ки як чанд , хуфта монад

فتنه به که یک چند، خفته ماند

Ганҷ бар дар дил хазона кардам

گنج بر در دل خزانه کردم

Боғбон чаҳ гӯям ба ман чаҳ ҳо кард

باغبان چه گویم به من چه ها کرد

Кӣнаҳо дерина бармало кард

کینه ها دیرینه برملا کرد

Дасти ман зи домони гул раҳо кард

دست من ز دامان گل رها کرد

То ба шохи гул ошиёна кардам

تا به شاخ گل آشیانه کردم

Шуд чу « Носири алмалик » мамлакати дор

شد چو «ناصر الملک» مملکت دار

Хона монаду ағёр , лӣси фии ?илдор

خانه ماند و اغیار، لیس فی الدار

Зин сипас ҳарифони худои нигаҳдор

زین سپس حریفان خدا نگهدار

Ман дигар ба майхона , хона кардам

من دگر به میخانه، خانه کردم

Беҳтараст мастии зи худпарастӣ

بهتر است مستی ز خودپرستی

Нестӣ бааст ъорФо з ҳастӣ

نیستی به است عارفا ز هستی

Фориғам з ҳастӣ қисм ба мастӣ

فارغم ز هستی قسم به مستی

Такя то бар ин остона кардам

تکیه تا بر این آستانه کردم

Мурдаи беҳтари он кӯ ҳунар надорад

مرده بهتر آن کو هنر ندارد

Нолаи дурӯғӣ асар надорад

نالهٔ دروغی اثر ندارد

Шоми мо чу аз пай саҳар надорад

شام ما چو از پی سحر ندارد

Гиря то саҳар ошиқона кардам

گریه تا سحر عاشقانه کردم