Ба навиштаи ориф дар девонаш , ин таснифи соли 1326 ҳ . қи пас аз марги шайдо дар « вуруди фотиҳин миллат ба тҳрон » сохта шудааст . Мӯсои хони маърӯфии ҳам баъдани танзимӣ аз ин асар сӯрат дод ки камобеш мабнои иҷроҳои баъдӣ қарор гирифт .
به نوشتهٔ عارف در دیوانش، این تصنیف سال ۱۳۲۶ ه. ق پس از مرگ شیدا در «ورود فاتحین ملت به طهران» ساخته شده است. موسی خان معروفی هم بعداً تنظیمی از این اثر صورت داد که کمابیش مبنای اجراهای بعدی قرار گرفت.
эй амон аз фироқат , амон
ای امان از فراقت، امان
Мардум аз иштиёқат , амон
مُردم از اشتیاقت، امان
Аз ки гирами суроғат , амон ( амони амони амони амон )
از که گیرم سراغت، امان (امان امان امان امان)
Муждае дил ки ҷонон омад
مژده ای دل که جانان آمد
Юсуф аз чаҳ ба канъон омад
یوسف از چه به کنعان آمد
Даври машрӯта хоҳон омад ( амони амони амони амон )
دور مشروطه خواهان آمد (امان امان امان امان)
Орифу омӣ сар ме нишастанд
عارف و عامی سر می نشستند
Аҳди муҳкам ба соқии бастанд
عهد محکم به ساقی بستند
Пои хами тавбаро бишикастанд ( амони амони амони амон )
پای خم توبه را بشکستند (امان امان امان امان)
Чашми Лайлӣ чу бар маҷнӯн шуд
چشم لیلی چو بر مجنون شد
Дили зи дидор ӯ пар хӯн шуд
دل ز دیدار او پر خون شد
Хӯн шуд аз роҳи дил берун шуд ( амони амони амони амон )
خون شد از راه دل بیرون شد (امان امان امان امان)
Шкрллаҳ ки ҳиҷрон тай шуд
شکرلله که هجران طی شد
Дида аз рӯй ӯ равшан шуд
دیده از روی او روشن شد
Мавсими ъушрат ва шодӣ шуд ( амони амони амони амон )
موسم عشرت و شادی شد (امان امان امان امان)
Шкрллаҳ ки озодӣ шуд
شکرلله که آزادی شد
Мамлакати рӯ ба ободӣ шуд
مملکت رو به آبادی شد
Мавсими ъушрат ва шодӣ шуд ( амони амони амони амон )
موسم عشرت و شادی شد (امان امان امان امان)