Гӯри хони хтоӣӣ ба дар Самарқанд бо султони олами санҷари бен маликшоҳ масоф карду лашкари исломро чунон чашм захмӣ афтод ки натавон гуфту мовароуннаҳр ӯро мусаллам шуд баъд аз куштани эмоми машриқи ҳисоми аддӣни анори аллоҳи барраонау вусъи алайҳи ризвона .
گور خان خطائی به در سمرقند با سلطان عالم سنجر بن ملکشاه مصاف کرد و لشکر اسلام را چنان چشم زخمی افتاد که نتوان گفت و ماوراءالنهر او را مسلم شد بعد از کشتن امام مشرق حُسام الدین انار الله برهانه و وسّع علیه رضوانه.
Пас гӯри хони Бухороро ба атмткин дод писар амир биёбоне бродрзодаҳи Хоразмшоҳи атсз .
پس گور خان بخارا را به اتمتکین داد پسر امیر بیابانی برادرزادهٔ خوارزمشاه اتسز.
Ва дар вақт бозгаштан ӯро ба хоҷаи эмоми тоҷи алисломи Аҳмади бен абдулазизи супурд ки эмоми Бухоро буду писари бурҳон то ҳар чаҳ кунад бо ишорат ӯ кунад ва беамр ӯ ҳеҷ корӣ накунад ва ҳеҷ ҳаракат беҳузур ӯ накунад .
و در وقت بازگشتن او را به خواجهٔ امام تاج الاسلام احمد بن عبدالعزیز سپرد که امام بخارا بود و پسر برهان تا هر چه کند با اشارت او کند و بی امر او هیچ کاری نکند و هیچ حرکت بی حضور او نکند.
Ва гӯри хони бозгашт ва ба брсхон боз рафту адл ӯро андоза Эй набӯду нФози амр ӯро ҳаддӣ на . Ва алҳақ ҳақиқати подшоҳӣ аз ин ду беш нест .
و گور خان بازگشت و به برسخان باز رفت و عدل او را اندازهای نبود و نفاذ امر او را حدی نه. و الحق حقیقت پادشاهی از این دو بیش نیست.
Атмткин чун майдон танҳо ёфт даст ба зулми барад ва аз Бухорои истихроҷ кардан гирифт .
اتمتکین چون میدان تنها یافت دست به ظلم برد و از بخارا استخراج کردن گرفت.
Бухорёни танӣ чанд ба вФди сӯии брсхони рафтанд ва тазаллум карданд .
بخاریان تنی چند به وفد سوی برسخان رفتند و تظلم کردند.
Гӯри хон чун бишунид нома Эй навишт сӯии атмткин бар тариқи аҳли ислом :
گور خان چون بشنید نامهای نوشت سوی اتمتکین بر طریق اهل اسلام:
Бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими атмткини бидонад ки миёни мо агар чаҳ масофат давраст ризоу схти мо бадв наздикаст . Атмткин он кунад ки Аҳмад фармоеду Аҳмад он фармоед ки Муҳамад фармӯдаасту ассалом .
بسم الله الرحمن الرحیم اتمتکین بداند که میان ما اگر چه مسافت دور است رضا و سخط ما بدو نزدیک است. اتمتکین آن کند که احمد فرماید و احمد آن فرماید که محمد فرموده است و السلام.
Борҳои ин таъаммул рафтааст ва ин тафаккур кардаем . Ҳазор муҷаллади шарҳи ин номааст балки зиёдату муҷмалаш ба ғояти ҳувайдо ва равшанасту муҳтоҷ шарҳ нест . Ва ман мисли ин кам дидаам .
بارها این تأمل رفته است و این تفکر کردهایم. هزار مجلد شرح این نامه است بلکه زیادت و مجملش به غایت هویدا و روشن است و محتاج شرح نیست. و من مثل این کم دیدهام.