Аз абӯи ризои бен абди ассалом алнисобўрӣ шунидам дар санаи ъушру хмсмоӣаҳи бншобўр дар масҷиди ҷомеъ ки гуфт :

از ابو رضا بن عبد السلام النیسابوری شنیدم در سنهٔ عشر و خمسمأة بنشابور در مسجد جامع که گفت:

Бҷонби тмғоҷ ҳаме рафтем ва он корвони чандини ҳазор шутур буд .

به جانب طمغاج همی رفتیم و آن کاروان چندین هزار شتر بود.

Рӯзии гармгоҳ ҳаме ронадем бар болои Ригии зании дидеми истодаи бараҳнаи сару бараҳнаи тан дар ғояти нкўӣии боқадӣ чун сарву рўӣӣ чун моҳу мўӣии дароз

روزی گرمگاه همی راندیم بر بالای ریگی زنی دیدیم ایستاده برهنه‌سر و برهنه‌تن در غایت نکوئی باقدی چون سرو و روئی چون ماه و موئی دراز

Ва дар мо назора ҳаме кард ҳар чанд бо ваии сухани гуфтеми ҷавоби надод ва чун қасд ӯ кардем бигурехт ва дар ҳазимати чунон давид ки ҳамоно ҳеҷ асб ӯро дар наёфтӣ

و در ما نظاره همی کرد هر چند با وی سخن گفتیم جواب نداد و چون قصد او کردیم بگریخت و در هزیمت چنان دوید که همانا هیچ اسب او را در نیافتی

Ва крокшони мо таркон буданд гуфтанд ин одамӣ ваҳшӣаст инро нснос хонанд .

و کِراکِشان ما ترکان بودند، گفتند این آدمی وحشی است این را نسناس خوانند.

Аммо бибояд донист ки ӯ шарифтарин ҳайвонаст бад-ӣни се чиз ки гуфта шуд .

اما بباید دانست که او شریف‌ترین حیوان است بدین سه چیز که گفته شد.