Ёқӯби асҳқи кундии яҳӯдӣ буд аммо файласуфи замонаи хеш буду ҳакими рӯзгори худу бхдмти мأмўн ӯро қрбтӣ буд .

یعقوب اسحق کندی یهودی بود اما فیلسوف زمانهٔ خویش بود و حکیم روزگار خود و بخدمت مأمون او را قربتی بود.

Рӯзии пеш мأмўн даромад ва бар зибри дасти яке азема ислом бинишаст .

روزی پیش مأمون درآمد و بر زبر دست یکی از ایمهٔ اسلام بنشست.

Он эмом гуфт ту змӣ бошӣ чаро бар зибрема исломи нишинӣ ?

آن امام گفت تو ذمی باشی چرا بر زبر ایمهٔ اسلام نشینی؟

Ёқӯб ҷавоб дод ки аз барои онкии ончии ту доне ман донаму ончӣ ман донам ту ндонӣ .

یعقوب جواب داد که از برای آنکه آنچه تو دانی من دانم و آنچه من دانم تو ندانی.

Он эмом ӯро бнҷўми шинохт ва аз дигари илмаш хабар надошт .

آن امام او را بنجوم شناخت و از دیگر علمش خبر نداشت.

Гуфт бар пораи коғд чизе нивисам агар ту беруни оре ки чаҳ нбштми туро мусаллам дорам .

گفت بر پارهٔ کاغد چیزی نویسم اگر تو بیرون آری که چه نبشتم ترا مسلم دارم.

Пас гарави бастанд аз эмоми брдоӣӣ ва аз ёқӯби асҳқи бострӣ ва сохтӣ ки ҳазор динори арзидӣ ва бар дар сарои истода буд .

پس گرو بستند از امام بردائی و از یعقوب اسحق باستری و ساختی که هزار دینار ارزیدی و بر در سرای ایستاده بود.

Пас дуот хосту қалам ва бар пора коғд бинвишт чизе ва дар зери ниҳолӣ Халифа биниҳод ва гуфт : биор .

پس دوات خواست و قلم و بر پارهٔ کاغد بنوشت چیزی و در زیر نهالی خلیفه بنهاد و گفت: بیار.

Ёқӯби асҳқи таҳтаи хоки хост ва бархест ва иртифоъ бигирифту толеъ дуруст кард ва зоиҷаҳ биравӣ таҳтаи хок бар кашиду кавокибро тақвим кард ва дар буруҷ собит карду шароити хубӣу замир биҷой оварад ва гуфт ё амӣралмуъминӣн бар он коғди чизе набиштааст ки он чизи аввал набот бӯдаасту охири ҳайвон шуда .

یعقوب اسحق تخته خاک خواست و برخاست و ارتفاع بگرفت و طالع درست کرد و زایجه بروی تختهٔ خاک بر کشید و کواکب را تقویم کرد و در بروج ثابت کرد و شرایط خبی و ضمیر بجای آورد و گفت یا امیرالمؤمنین بر آن کاغد چیزی نبشته است که آن چیز اول نبات بوده است و آخر حیوان شده.

Мأмўни даст дар зер ниҳолӣ кард ва он коғд бар гирифт ва берун оварад он эмоми навишта буд бар онҷо ки Асои Мӯсо .

مأمون دست در زیر نهالی کرد و آن کاغد بر گرفت و بیرون آورد آن امام نوشته بود بر آنجا که عصای موسی.

Мأмўни азим таъаҷҷуб кард ва он эмом шигифтӣҳо намӯд пас рдоء ӯ бастад ва ду нима кард пеши мأмўн ва гуфт ду поитобаҳ кунам .

مأمون عظیم تعجب کرد و آن امام شگفتیها نمود پس رداء او بستد و دو نیمه کرد پیش مأمون و گفت دو پایتابه کنم.

Ин сухан дар Бағдоди фоши гашт ва аз Бағдоди бъроқу хуросон сироят карду мунташири гашти фақиҳӣ аз Фқҳоءи Балх аз онҷо ки таассуби донишмандон буд кордӣ барграфт ва дар миёни китобии нуҷӯмии ниҳод ки ббғдод раваду бдрси ёқӯби асҳқ кундӣ шаваду нуҷум оғоз кунаду фурсати ҳми‎ҷўиди пас ногоҳе ӯрои бикашад .

این سخن در بغداد فاش گشت و از بغداد بعراق و خراسان سرایت کرد و منتشر گشت فقیهی از فقهاء بلخ از آنجا که تعصب دانشمندان بود کاردی برگرفت و در میان کتابی نجومی نهاد که ببغداد رود و بدرس یعقوب اسحق کندی شود و نجوم آغاز کند و فرصت همی‎جوید پس ناگاهی اورا بکشد.

Барин ҳиммати манзили бмнзл ҳаме кашид то ббғдод расед ва бгрмобаҳ рафт ва берун омаду ҷомаи покиза дар пӯшед ва он китоб дар остини ниҳод ва рӯй бсрои ёқӯб асҳқ оварад .

برین همت منزل بمنزل همی کشید تا ببغداد رسید و بگرمابه رفت و بیرون آمد و جامهٔ پاکیزه در پوشید و آن کتاب در آستین نهاد و روی بسرای یعقوب اسحق آورد.

Чун бадар сарой расед мураккабҳои бисёр дид бо сохт зари бадари сарои ваии истода чаҳ аз банӣ ҳошим ва чаҳ аз маорифи дигару машоҳӣри Бағдоди сари бузад ва андар шуд ва дар ҳалқаи пеши ёқӯби дррФт ва сано гуфт ва гуфт ҳаме хоҳам аз илми нуҷум бар мавлоно чизе хонам .

چون بدر سرای رسید مرکبهای بسیار دید با ساخت زر بدر سرای وی ایستاده چه از بنی هاشم و چه از معارف دیگر و مشاهیر بغداد سر بزد و اندر شد و در حلقه پیش یعقوب دررفت و ثنا گفت و گفت همی‌خواهم از علم نجوم بر مولانا چیزی خوانم.

Ёқӯб гуфт ту аз ҷониби машриқи бкштни ман омадае на бълми нуҷуми хондани валикин аз он пушаймони шӯй ва нуҷум бихонӣ ва дар он илми бкмоли рисӣ ва дар уммати Муҳамади слъм аз мунаҷҷимони бузурги яке ту бошӣ он ҳамаи бузургон ки нишаста буданд аз он сухан аҷаб доштанд .

یعقوب گفت تو از جانب مشرق بکشتن من آمده‌ای نه بعلم نجوم خواندن ولیکن از آن پشیمان شوی و نجوم بخوانی و در آن علم بکمال رسی و در امت محمد صلعم از منجمان بزرگ یکی تو باشی آن همه بزرگان که نشسته بودند از آن سخن عجب داشتند.

Ва абӯи мъшр мақар омаду корд аз миёни китоб берун оварад ва бишикасту биндохту зону хам доду понздаҳи сол тааллум кард то дар илм нуҷум расед бидон дараҷа ки расед .

و ابو معشر مقر آمد و کارد از میان کتاب بیرون آورد و بشکست و بینداخت و زانو خم داد و پانزده سال تعلم کرد تا در علم نجوم رسید بدان درجه که رسید.