Чу як маи вису ромин шод буданд
چو یک مه ویس و رامین شاد بودند
Ба боғи ишқ чун шамшод буданд
به باغ عشق چون شمشاد بودند
Ҷаҳони хуши гашт ва кам шуд барфу сармо
جهان خوش گشت و کم شد برف و سرما
Дар омад бози пеши оҳанги гармо
در آمد باز پیش آهنگ گرما
Ба виса гуфт ромини зуди мо ро
به ویسه گفت رامین زود ما را
Ба шаҳ бар , гашт бояд ошкоро
به شه بر، گشت باید آشکارا
зи пеш онгаҳ рози мо бидонад
ز پیش آنگه راز ما بداند
Куҷои зин беш пӯшида намонад
کجا زین بیش پوشیده نماند
Чу зин чора биандешед грбз
چو زین چاره بیندیشید گربز
Шабии пинҳон фурӯд омад аз он диз
شبی پنهان فرود آمد از آن دز
Яке манзили замин аз Марв бигузашт
یکی منزل زمین از مرو بگذشت
Чу рӯз омад дигар раҳи бози пас гашт
چو روز آمد دگر ره باز پس گشت
Ҳаме шуд бар раҳи Марви ошкора
همی شد بر ره مرو آشکاره
Ба дарвоза дарун шуд иксўораҳ
به دروازه درون شد یکسواره
Ҳам андари гирди роҳу ҷомаи роҳ
هم اندر گرد راه و جامهٔ راه
Ҳаме шуд рост то пеши шаҳаншоҳ
همی شد راست تا پیش شهنشاه
Хабар доданд шоҳаншоҳро зуд
خبر دادند شاهنشاه را زود
Ки хуршеди бузургӣ рӯй бинмуд
که خورشید بزرگی روی بنمود
Ҷаҳони афрӯз ромин омад аз роҳ
جهان افروز رامین آمد از راه
Ба пайкари ҳамчуи сарвӣ бар сараши моҳ
به پیکر همچو سروی بر سرش ماه
Ба роҳи осеби сармои хӯрдаи икчнд
به راه آسیب سرما خورده یکچند
БФрсўдаҳи камаргоҳ аз камарбанд
بفرسوده کمرگاه از کمربند
Чу пеш шоҳ шуд озодаи ромин
چو پیش شاه شد آزاده رامین
Ниёйишро ду то шуд сарви симин
نیایش را دو تا شد سرو سیمین
Шҳншаҳ шод шуд чун рӯй ӯ дид
شهنشه شاد شد چون روی او دید
Ҳам аз роҳ ва ҳам аз рӯзаш бипурсед
هم از راه و هم از روزش بپرسید
Ҷаҳони афрӯз ромин гуфт шоҳо
جهان افروز رامین گفت شاها
Накӯи номо ба шоҳии никхўоҳо
نکو ناما به شاهی نیکخواها
Турои ҷовиди бодои бахти пирӯз
ترا جاوید بادا بخت پیروز
зи беҳрузяти бади хоҳи ту бади рӯз
ز بهروزیت بد خواه تو بد روز
з ҳар комии фузунтар боди комат
ز هر کامی فزونتر باد کامت
з ҳар номии накӯтар бод науммат
ز هر نامی نکوتر باد نامت
Ба некӯи рӯзгорати ҷовдони бод
به نیکو روزگارت جاودان باد
Ба шоҳии бахти некати Комрони бод
به شاهی بخت نیکت کامران باد
Дилӣ бояд ма аз кӯҳи дамованд
دلی باید مه از کوه دماوند
Ки бшкинди зи дидори худованд
که بشکیند ز دیدار خداوند
Маро дар кӯдакии ту прўридӣ
مرا در کودکی تو پروریدی
Кунунам сар ба парвин баркашидӣ
کنونم سر به پروین برکشیدی
Ту дода сетии марои ҳам ҷон ва ҳам ҷоҳ
تو دادهستی مرا هم جان و هم جاه
Марои ҳам бобӣ ва ҳам номвари шоҳ
مرا هم بابی و هم نامور شاه
Гар аз нодиднт бебок бош
گر از نادیدنت بی باک باش
Ба гавҳари дон ки ман нопок бошам
به گوهر دان که من ناپاک باشم
Маро дарбон сазад бар рафтаи кайвон
مرا دربان سزد بر رفته کیوان
Агар бошам ба даргоҳи ту дарбон
اگر باشم به درگاه تو دربان
Чаро аз ту шикебеи намоям
چرا از تو شکیبایی نمایم
Ки бо дарди ҷудои брнёим
که با درد جدایی برنیایم
Ба фармонат шудам шоҳо ба гиреҳгон
به فرمانت شدم شاها به گرگان
Тиҳӣ кардам киу дашташи зи гиреҳгон
تهی کردم کُه و دشتش ز گرگان
Кҳстонро чунон кардам ба шамшер
کهستان را چنان کردم به شمشیر
Ки оҳӯро ҳамеи фармони баради шер
که آهو را همی فرمان برد شیر
зи Мӯсил то ба шом ва то ба армн
ز موصل تا به شام و تا به ارمن
Шҳншаҳро намонда сети инчи душман
شهنشه را نماندهست ایچ دشمن
Ба фари шоҳи ҳол ман чунонаст
به فر شاه حال من چنانست
Ки пешами камтарин банда ҷаҳонаст
که پیشم کمترین بنده جهانست
Ҳамаи чизе ба ман дода сети додар
همه چیزی به من دادهست دادار
Магари дидори шоҳ ном бурдор
مگر دیدار شاه نام بُردار
Чу аз дидор шоҳаншаҳ ҷудоем
چو از دیدار شاهنشه جدایم
Ту гӯйӣ дар даҳон аждаҳоем
تو گویی در دهان اژدهایم
Худои осмон ҳар чанд родаст
خدای آسمان هر چند رادست
Ҳамаи чизе ба як банда надода сет
همه چیزی به یک بنده ندادهست
Чу будам рӯзу шаби сахти орзӯманд
چو بودم روز و شب سخت آرزومند
Ба ҷони афзои дидори худованд
به جان افزای دیدار خداوند
Чунин танҳо хиромедам зи гўроб
چنین تنها خرامیدم ز گوراب
Шитобони ҳамчу аз кҳсори сайлоб
شتابان همچو از کهسار سیلاب
Ба роҳи андари ҳама нахчир кардам
به راه اندر همه نخچیر کردم
Чу шерони сияҳ нахчир хӯрдам
چو شیران سیه نخچیر خوردم
Кунун то фари ин даргоҳ дидам
کنون تا فرّ این درگاه دیدم
Ба шодии шоҳро бар гоҳ дидам
به شادی شاه را بر گاه دیدم
Дилами боғи баҳорони гашти гӯйӣ
دلم باغ بهاران گشت گویی
Яке ҷонами ҳазорон гашти гӯйӣ
یکی جانم هزاران گشت گویی
з давлат ёфтам ҳамвора аўмид
ز دولت یافتم همواره اومید
Ниҳодами тахтро бар тоҷи хуршед
نهادم تخت را بر تاج خورشید
Се ма хоҳам ба пеши шоҳ хӯрдан
سه مه خواهم به پیش شاه خوردن
Пас онгаҳ бози азми роҳ кардан
پس آنگه باز عزم راه کردن
Вагар кории ҷузин Фрмоидми шоҳ
و گر کاری جزین فرمایدم شاه
Наёбам беҳтар аз фармон ӯ роҳ
نیابم بهتر از فرمان او راه
Чунон фармон ӯро пеш дорам
چنان فرمان او را پیش دارم
Куҷои фармони ӯро ҷон сипорам
کجا فرمان اورا جان سپارم
Ман онгаҳ зинда бошам зии хирадманд
من آنگه زنده باشم زی خردمند
Ки ҷон бидиҳам ба фармони худованд
که جان بدهم به فرمان خداوند
Чу шоҳаншоҳ бишунид ин сухан зу
چو شاهنشاه بشنید این سخن زو
Суханҳои ба ҳам оварда некӯ
سخنهای به هم آورده نیکو
Бадв гуфт инки кардӣ хуб кардӣ
بدو گفت اینکه کردی خوب کردی
Намӯдӣ ростӣу шери мардӣ
نمودی راستی و شیر مردی
Марои дидор ту бошад дили афрӯз
مرا دیدار تو باشد دل افروز
Азуи сирӣ куҷо ёбам ба як рӯз
ازو سیری کجا یابم به یک روز
Кунун борӣ зимистонаст ва сармост
کنون باری زمستانست و سرماست
Набояд рӯзу шаб ҷуз равад ва май хост
نباید روز و شب جز رود و مِیْ خواست
Чу ояд рӯзгори навбаҳорон
چو آید روزگار نوبهاران
Туро дар раҳ басӣ бошанд ёрон
ترا در ره بسی باشند یاران
Ман оем бо ту то гиреҳгон ба нахчир
من آیم با تو تا گرگان به نخچیر
Ки бошад дар баҳорони хонаи дилгир
که باشد در بهاران خانه دلگیر
Кунун рӯ баркаш аз тани ҷомаи роҳ
کنون رو برکش از تن جامهٔ راه
Ба гармобаи шӯу ҷома дигар хоҳ
به گرمابه شو و جامه دگر خواه
Чу ромини бозгашт аз пеш ӯ шод
چو رامین بازگشت از پیش او شاد
Шаҳаншоҳаши басӣ халъат фиристод
شهنشاهش بسی خلعت فرستاد
Се моҳ онҷо бимонад озодаи ромин
سه ماه آنجا بماند آزاده رامین
Надидаш ҷузи ҳавои дили ҷаҳони байн
ندیدش جز هوای دل جهانبین
Ҳама он дод бахташ ков писандид
همه آن داد بختش کاو پسندید
Наоне виси дилбарро ҳаме дид
نهانی ویس دلبر را همی دید
Ба пирӯзии ҳавои дил ҳаме ронад
به پیروزی هوای دل همی راند
Ҳавоаш аз шоҳи пӯшида ҳаме монад
هواش از شاه پوشیده همی ماند
Ҳамеша висро дидӣ наоне
همیشه ویس را دیدی نهانی
Чунон каз ваии набардии шаҳи гумоне
چنان کز وی نبردی شه گمانی